Παναγιώτης Κουτσομπόγερας

Καλημέρα και από εδώ Διονύση. Εξαιρετικό θέμα κατανόησης!

Καλημέρα Διονύση και Αποστόλη.
Διονύση, πολύ ωραίο.
Όποιος υποψήφιος θυμάται και όμοια τρίγωνα, μπορεί να βγάλει την αναλογία των επιταχύνσεων και με αυτά. Αυτό, διότι κάποιοι μόλις μπουν σε αίθουσα, λένε στα παιδιά πως η Γεωμετρία δε χρειάζεται.

Αποστόλη και Χριστόφορε, καλό απόγευμα.
Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.

Καλησπέρα Διονυση.
Πολύ καλό θέμα κατανόησης. Οδηγείς σιγά σιγά τον μαθητή μέσω του πρώτου ερωτήματος να συνθέσει τις επιταχύνσεις και να απαντήσει.

Καλημέρα και καλή βδομάδα Χρήστο.
Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.

Το παρόν προέκυψε με αφορμή το άρθρο του Μανώλη Χανιωτάκη, στον οποίο αφιερώνεται.

Η φωτογραφία στην κορυφή της ανάρτησης
Göttingen, 1923 

https://i.ibb.co/dstg9B0r/image.webp

17 «gentlemen» και η κυρία χώρια

σε περίσσεια οι γραβάτες και οι γκέτες,
σε έλλειψη η συναδελφικότητα
έστω, η αστική ευγένεια

Γιώργο, το σύνθημα των τριών k “kinder, kuche, kirche” τουτέστιν “παιδιά, κουζίνα, εκκλησία” ήταν ήδη γνωστό, πριν χρησιμοποιηθεί ως προπαγάνδα από τους ναζί. Επομένως…

Γεια σου Βασίλη. Η φωτογραφία που παρέθεσες τραβήχτηκε πριν την αναχώρηση του Franck από το Ινστιτούτο Kaiser Wilhelm (σημερινό όνομα Ινστιτούτο Fritz Haber) το 1920 για το πανεπιστήμιο του Gottingen, όπου ανέλαβε το 2ο Ινστιτούτο Πειραματικής Φυσικής. Η Sponer πάλι στην άκρη…

Επίσης,

Ξεκίνημα με πειραματική φυσική (Franck)
στη συνέχεια θεωρητικό διδακτορικό (με P. Debye & D. Hilbert)
και μετά, ξανά στην … κουζίνα (εργαστήριο -φασματοσκοπία) 

Αν λες μια φορά respect στα αρσενικά ιερά τέρατα της φυσικής των αρχών του 20ου αιώνα, οφείλεις 10 φορές respect στα θηλυκά. Ο αγώνας τους ήταν πραγματικά τιτάνιος.
Μπράβο Αποστόλη, Γιώργο και Βασίλη που μας συστήσατε άλλη μια τέτοια περίπτωση.

Γεια σου Άρη. Respect σε όλους αυτούς που διεκδικούν κόντρα στις αντιξοότητες.

Καλημέρα Αποστόλη, καλημέρα σε όλους.
Υπηρέτησε τη φυσική σε μία εποχή όπου “το μόνο κίνητρο για να
σπουδάσεις φυσική ήταν απλά το να το θέλεις”
Στα παιδιά, που σε λίγες μέρες δίνουν εξετάσεις…

Καλημέρα Διονύση. Αυτό δεν πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα;

H Sponer πήγε στο Breslau, το οποίο απέχει περίπου 100 χλμ από τη γενέτειρά της, προκειμένου να προετοιμαστεί για το Abitur. Το 1917 ξεκινά τις σπουδές της στο Tubingen, 800 χλμ μακριά από το σπίτι της. Ο Kuhn τη ρωτάει γιατί επέλεξε το Tubingen αντί του Breslau και εκείνη απαντά: ” Σιχαίνομαι που το λέω, αλλά ο λόγος είναι ότι στο Breslau πεινούσα. Ήταν ο πόλεμος βλέπετε και ήταν πραγματικά φρικτό. Επιπλέον μου προέκυψε μία δερματική πάθηση στο Breslau, που πρέπει να είχε σχέση με εκείνα τα απαίσια πράγματα που τρώγαμε. Έτσι όταν τελείωσα με το Breslau, είπα ότι θέλω να πάω σε ένα μέρος όπου θα μπορούσα να ανακάμψω σωματικά. Και μου είπαν να πάω στο Tubingen, στο νότο. Και έτσι πήγα. Το Tubingen είχε τα πάντα για φαγητό, πραγματικό βούτυρο, μέλι και κρέας και τα πάντα…”

Μία ερώτηση-θέμα που εξετάζει ουσιαστική γνώση φυσικής με τρόπο λιτό και βαθιά αποτελεσματικό….

Ούτε εργαστηριακές σάλτσες, ούτε τριγωνομετρικές υπερβολές…. ούτε περιστρεφόμενα, ούτε….. μόνο φυσική

Κυρίως όμως ένα θέμα παραμονές εξετάσεων που δεν στοχεύει σε εντυπωσιασμούς, αλλά βοηθά και παράλληλα δείχνει πως η φυσική δεν εξετάζεται με μπαζούκας…

Καλημέρα Διονύση.
Εξαιρετική άσκηση.
Η Φυσική έχει και στιγμιότυπα. Και τα σημεία στα κύματα έχουν και απομάκρυνση και ταχύτητα και επιτάχυνση και φάση.
Τα δε θέματα των εξετάσεων είναι ενίοτε και ποιοτικά, έχουν και εικόνες-στιγμιότυπα (οπότε αναδύεται η Φυσική τους) όπως η άσκησή σου. Καμιά φορά όμως, έχουν και υπολογισμούς και τριγωνομετρία. Από τη στιγμή που έχουμε ταλάντωση, έχουμε και τριγωνομετρία. Στο παρελθόν, είδαμε μέχρι και κύκλωμα με μπαταρία που κρεμόταν από ράβδο από τη μια και από την άλλη μεριά της ράβδου να έχουμε δεμένη μάζα με ελατήριο. Έτσι, για να βγαίνουν η ισορροπία και μετά η ταλάντωση στην ίδια άσκηση (Θέμα Δ, 2023). Είδαμε και αποχετευτικό σύστημα στο Βυζάντιο (Θέμα Δ, 2024). Στο μέλλον, απεύχομαι να δούμε κλειστό κύκλωμα με πηνίο (αυτεπαγωγή) και αντιστάτες να μπαίνει σε ομογενές μαγνητικό πεδίο ωσάν ιπτάμενος δίσκος, ίσα-ίσα για να εξετάσουμε την αυτεπαγωγή και την επαγωγή ταυτόχρονα. Ή από την άλλη, δυο κρεμαστάρια-μάζες από τη μια μεριά τροχαλίας και από την άλλη το σκοινί να δένεται σε δύο μάζες που η μία να ακουμπάει σε μισό λείο επίπεδο και η άλλη στο άλλο μισό που να είναι τραχύ. Έτσι, για να βγαίνουν στην ίδια άσκηση, ισορροπία – ταλάντωση – επιτάχυνση συστήματος. Τι Φυσική να καταλάβει το παιδί; Πως υπάρχουν επιφάνειες που η μισή γυαλίστηκε στην εντέλεια από νοικοκυρά και την άλλη μισή την ξέχασε; Ίσα-ίσα για τον εντυπωσιασμό, που λέει κι ο Θοδωρής;
Η Φυσική έχει και ποιότητα και κάποιες φορές και ποσότητα. Συγχαρητήρια για την ανάρτηση Διονύση, επειδή αναδεικνύει την ποιότητα.

Καλημέρα Χριστόφερε, να κάνουμε εικόνα τον ιπτάμενο δίσκο

https://i.ibb.co/21YXZF9C/4.png

και το κρεμαστάρι με τον-την-το ξεχασάρη-ια-ικο ή τεμπέλη-α-ικο νοικοκύρη-κυρά-;;;;;

https://i.ibb.co/1GB2WTxZ/5.png

Αθήνα-Λάρισα ένα τσιγάρο δρόμος με ενδιάμεσες στάσεις…βέβαια…

Καλημέρα Θοδωρή! Έλα ντε. Νοικοκυρά να σου πετύχει.

Χριστόφορε, εσύ αναφέρεσαι σε γένος θηλυκό, εγώ όπως βλέπεις είμαι προσεχτικός….

Καλημέρα Διονυση.Όμορφη οπως πάντα και η απάντηση που δινεις(προφανως για να αποφύγεις τυπους). Όμως εδώ οι τυποι είναι απλοι και “συμφέρουν”. Για του λόγου το αληθές:
Την t1 :yA= Aημ5,5π=Αημ(4π +3π/2)=Αημ3π/2 = -Α
yΒ= Αημ5π=0 , υΒ=ωΑσυν5π<0
Αρα το (α)

Καλό απόγευμα σε όλους.
Θοδωρή, Χριστόφορε και Γιώργο σας ευχαριστώ για το σχολιασμό και τις τοποθετήσεις…

Καλησπέρα Διονύση. Άριστη. Μας έχεις δώσει πολλές ερωτήσεις με στιγμιότυπα, όλες εξαιρετικές. Οι επαναληπτικές ασκήσεις αυτή την περίοδο, δεν πρέπει να αγχώνουν τους μαθητές και να τους βοηθάνε να επιβεβαιώσουν γνώσεις που ήδη απέκτησαν.
Οι εντυπωσιακές στο μάτι καλό είναι να αποφεύγονται.

Καλησπέρα Γιώργο.
Είναι 2,17 και 7,83

Γιώργο σωστή η σκέψη αλλά το κέντρο του κύκλου δεν είναι αυτό.
Θα καθαρογράψω σύντομα τη λύση….

Η λύση γράφτηκε στην αρχή.
Την βάζω και εδώ:

Μια προσομοίωση:

Ναι Γιάννη . Με σταθερο το σημειο Β , βγαζω το ίδιο με εσενα. Καποιο λαθος στο σχημα εχω για το Α. Μαλλον πρεπει τα 4 σημεια στο Α να είναι κατα 2 τεταγωνα προς τα κάτω. Το σωστό:https://i.ibb.co/ymMCLtW0/MAI-15.png

Ξερω που είχα λάθος στην αρχή. Θεωρησα ότι το Α ηταν στη θεση y=0 ενώ είναι στη θεση y=2. Αρα τα 4 σημεια είναι ανα δυο συμμετρικα με τον άξονα και βγαίνει το ίδιο σχημα με το αν θεωρησουμε το Β ακίνητο, όπως το εκανα στο τελος.
Τα αρχικα τα διέγραψα για να μην προκληθεί καποια συγχηση.

Σωστή λύση Γιώργο.

Λογω μιας μικρης διόρθωσης στους χρόνους το ανεβαζω ξανα διαγράφοντας το ποηγούμενο:
Μια τριγωνομετρική λυση:https://i.ibb.co/VpH3FvkG/MAI-20.png

Παρατηρουμε ότι με τους χρόνους η γραφική λύση συμφωνει με την τριγωνομετρική.
Δηλαδη θεωρώντας ακίνητο το (Β) την t=0, το Α βρισκεται στο Κ , για t=T/4 στο Λ και για t=T/4+T/8 = 3T/8 το Α είναι στο Ζ (αφου η γωνια ΛΟΖ ειναι 45 μοιρες). Ετσι τοτε η απόσταση είναι ελάχιστη και ιση με 5-2 sqr(2) =2,17.
Ομοια για την μεγιστη. Για t=-T/8 (k=0) ή t=7T/8 (k=1) το Α βρισκεται στο Θ αρα απέχει 5+2 sqr(2)=7,83.

Καλησπέρα Γιώργο.
Ο πρώτος χρόνος είναι προφανώς 3Τ/8 μια και έχει να γράψει τη γωνία:
https://i.ibb.co/LX30S1k2/77.png

Καλήν εσπέρα.
Είχα μια παλιά υπο τον τίτλο “πινακίδων συνέχεια… και η τάση επί πίνακι”
που το link δεν…άκουγε και χθες το επανέφερα οπότε προσαρμόζοντας την
βγήκε τούτη κάπως διαμορφωμένη.
Το νου σας για πιθανές αβλεψίες

Καλημερα Παντελή. Ωραια πρωτοτυπη ασκηση.Θα την ελεγα ασκηση που ελεγχει αν μπορει ο μαθητης να βγαλει καποια μαλλον προφανη συμπερασματα κοιτωντας μονο μια εικονα,γιατι κατα την γνωμη μου η ασκηση σε καποια ερωτηματα δεν χρειαζεται πραξεις.
Για το 1α) Κοιτωντας την εικονα βλεπουμε οτι η ροπη της τασεως μηδενιζεται για θ=45 μοιρες αρα πρεπει η ταση να απειριζεται για την συγκεκριμενη γωνια. Αυτο το δινει μονο η εξισωση i) οπου μηδενιζεται παρανομαστης, αρα αυτη ειναι η σωστη.
Για το1β) παλι κοιτωντας την εικονα βλεπουμε οτι για να εχουμε ισορροπια πρεπει η ταση αν ηταν μόνη της να εστριβε το κάδρο αντιθετα απ οτι το βαρος του δίσκου,δηλαδη αριστεροστροφα ,ή counterclockwise οπως λένε  στο Ρέθεμνος . 🙂 Αυτο με το ματι φαινεται οτι γινεται για θ στο διαστημα (45,180].
Για το 2) θα πρεπει η ροπη της τασεως να ισουται με την ροπη του βάρους,ήτοι ο φορες της τασεως να απεχει απο το κεντρο του τετραγωνου οσο απεχει και ο φορεας του βαρους οποτε με το ματι βλεπουμε οτι αυτο συμβαινει για γωνιες 90 και 180.
Για το 3) θα πρεπει το μετρο της τασεως να παιρνει την min τιμη οταν η αποσταση του φορεα απο το κεντρο γινεται μεγιστη,δηλαδη ιση με το μισό μηκος της διαγωνιου του τετραγωνου. Αυτο γινεται για θ=135 μοιρες.
Στα 4),5) δεν υπαρχει αλλος τροπος απο αυτον που εχεις στην λυση σου και δεν σου κρυβω οτι στο 5) στην αρχη την πατησα και νομιζα οτι την εχεις λάθος διοτι δεν υπολογισα το βαρος της πινακιδας,το οποιο αγνοησα επειδη δεν εχει ροπη.Ομως επιβαρυνει τον αξονα οπως ειδα στην λυση σου.

Καλημέρα Παντελή.
Πρωτότυπη, αλλά και δυνατό θέμα, με την Τριγωνομετρία πρώτο …βιολί!

Καλημέρα Κωνσταντίνε, καλημέρα Διονύση.
Χαίρομαι για την αποδεκτή “πρωτοτυπία”, αποτέλεσμα μιας “φαντασίας”
του παρελθόντος ,που μάλλον σήμερα έχει μετατοπισθεί περί άλλα …
ομολογώντας όμως πως την αναζητώ.
Κωνσταντίνε τα λες τόσο καλά που αν εξεταζόσουν προφορικά θα έπαιρνες
έπαιρνες βαθμό…άριστο. Για απόδοση σε γραπτό θέλει μεγίστη προσοχή ώστε να αποδοθεί κατανοητή η ορθή σκέψη.
Διονύση είναι γεγονός πως …”το πρώτο βιολί “΄είναι τριγωνομετρικό
σε φυσικό περιβάλλον .
Σας ευχαριστώ

Καλημέρα Παντελή. Πολύ όμορφη και φυσικά προτιμούμε την τάση επί πίνακι παρά την κεφαλή 🙂

Ευχαριστώ Αποστόλη, καλό μεσημέρι.

Πολύ ωραίο Γιάννη.
Βρήκα το ίδιο με απόλυτες κινήσεις, τη στιγμή που οι ταχύτητες πάνω στο ευθύγραμμο τμήμα που ενώνει τα σώματα εξισωθούν. Μ’ αρέσει πολύ η λύση σου.

Καλησπέρα Χριστόφορε.
Ευχαριστώ.

Καλησπέρα Γιώργο.

Kαλησπέρα παιδιά.
Είμαι βάρβαρος

https://i.ibb.co/0VWRWxJT/barbaros.jpg

Καλησπέρα Γιάννη. Πολυ όμορφη η λύση σου. Με τον “πατροπαραδοτο” τροπο:
d^2=(4t)^2+(5-3t)^2 => d^2 =25t^2-30t+25
Εχουμε β´θμια συναρτηση με το α>0 αρα υπαρχει ελαχιστη τιμή για t=-β/2α=30/50=> t=0,6s , άρα d^2(min)=16 => dmin =4m

Καλημέρα Γιώργο.

Καλημέρα Διονύση.
Καλό!
Πρέπει να βλέπει στο σχήμα τις διαμέτρους …

Καλημέρα Διονύση και Παντελή.
Πολύ καλή, Διονύση.

Καλημέρα Διονύση.
Προσομοίωση:

Καλημέρα παιδιά.
Διονύση
Ο κακεντρεχής ερωτά.
Μήπως δεν είναι προφανές οτι διαγράφει ημικύκλιο? δηλ εκτοξεύεται κάθετα στην διαχωριστική γραμμή εισερχόμενο στο Β1 θα εισελθει και κάθετα στην διαχωριστική γραμμή στο Β2? ή διαφορετικά γιατί σημειο εισοδου – σημειο εξόδου ορίζουν διάμετρο?
Ο αδίσταχτος μαθητής προτρέπει.
Δώστε κύριε κάποια στοιχεία ακόμα και σε χρoνικό διάστημα dt θα υπολογίσω το χρονικό διστημα Δt μέχρι να εξέλθει

Καλημέρα Γιώργο.
Κι εγώ γίνομαι στο συγκεκριμένο σημείο κακεντρεχής ή μάλλον προβοκάτορας προς τους μαθητές (όπως είχες γράψει σε ένα άλλο σχόλιο σε ανάρτηση του Μανώλη Χανιωτάκη). Εκεί γίνεται μάχη (της Γεωμετρίας).

Καλημέρα Γιώργο.
Θα έλεγα πως η διαχωριστική των πεδίων είναι κάθετη στην υ εισόδου εφαπτόμενη της τροχιάς, άρα διέρχεται από το κέντρο συνεπώς διάμετρος το τμήμα μέχρι την έξοδο.

Καλημέρα Χριστόφορε. Καλημέρα Παντελή
Καλό είναι ο μαθητής αν έχει χρόνο να δικαιολογεί ότι δεν αναφέρεται στην θεωρία του βιβλιου.
Ειναι νομίζω βασική γνωση να γνωριζει και να αποδεικνύει ο μαθητής ότι όταν το οριο του πεδίου ειναι ευθεια και απεριόριστο , όταν το φορτιο εισερχεται με το διάνυσμα της ταχυτητας να σχηματιζει γωνία φ με την ίδια γωνία εξέρχεται. Αν δεν το γνωριζει δεν μπορεί να υπολογισει ακτινα , χρονο κινησης κλπ.
Παντελη συμφωνώ με αυτό που ειπες.
Πιο αναλυτικα στο σημειο εισοδου. Ταχύτητα καθετη στην ευθεία. δυναμη καθετη στην ταχυτητα. Άρα F πάνω στην ευθεία. δηλ κεντρο πάνω στην ευθεια.
Σημείο εξόδου.
η F oφειλει να κοιταζει στο κεντρο. Αρα οφειλει να ειναι πάνω στην ιδια ευθεία.δηλ σημείο εισοδου – σημείο εξόδου ανήκουν στην διάμετρο. κλπ.
Με συμβολα αποδεικνύεται χωρίς φασαρία σε δυο γραμμές

Καλό απόγευμα συνάδελφοι.
Παντελή, Χριστόφορε, Γιάννη και Γιώργο σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Όσο για τον …κακεντρεχή και γω μαζί σας 🙂
Αν είχα απέναντί μου μαθητή, δεν θα τον άφηνα να το προσπεράσει!
Γιατί τότε το άφησα εγώ; Έλα ντε, το θεώρησα αυτονόητο…

Μια άσκηση που κυριολεκτικά ήταν γραμμένη πριν χρόνια αλλά δεν είχα αξιωθεί να γράψω τη λύση.

Πολύ ωραία Χρήστο. Με προσαρμογές δουλευει νομίζω και στην β γυμνασίου…

Καλησπέρα Γρηγόρη.
Σ ευχαριστώ για το σχόλιο. Δίκιο έχεις θα μπορούσε να προσαρμοστεί στην Β γυμνασίου.

Πολύ ωραίο πρόβλημα.
Πολύ σημαντικό το ότι ξεχωρίζεις την ενέργεια που δαπανά ένα θερμοδυναμικο σύστημα (ο άνθρωπος) από την ενέργεια που απαιτείται για να ανυψωθεί η μπάρα.
Και ωραία τροφή για συζήτηση ώστε να ξεριζωθεί μια μεγάλη παρανοηση. Οι μαθητές , ειδικά στις μικρές ηλικίες, βλέπουν ανθρωπομορφικα την Φυσική “αφού κουράζομαι κρατώντας την μπάρα πάνω η ενέργεια που δαπανά παει στην μπάρα”.
Κάτι που θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς στο πλαίσιο συζήτησης θα ήταν.

Σηκώνω την μπάρα και μόλις φτάσω στο μέγιστο ύψος την αφήνω. Με πόση κινητική ενέργεια φθάνει στο έδαφος;

Τώρα σηκώνω την μπάρα και την κρατάω εκεί δύο λεπτα. Κουράζομαι; Τι σημαίνει αυτό; Θα αλλάξει η κινητική ενέργεια Με την οποία η μπάρα φθάνει στο έδαφος;

Καλησπέρα Μανώλη,
Σε ευχαριστώ για το σχόλιο. Ωραίες οι προεκτάσεις που προτείνεις.

Καλημέρα Διονύση.
Μεταποιείς όμορφα τα μοντέλα ωθώντας την προσοχή γενικά σε
σε “σημεία στίξης” και νομίζω σύνδεσης με την επόμενη τάξη.
Δικό μου εννοείται το (;)…γιατί δεν πήρε και μια τυχαία θέση ;
Θα ‘χει το λόγο του…
(Θέλει μια διόρθωση η R=1m στην εκφώνηση σε 0,9m όπως στη λύση χρησιμοποιείς.)
Καλή Κυριακή

Καλημέρα Παντελή και καλή Κυριακή.
Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό και την επισήμανση για την ακτίνα.
Σκέφτηκα, πάλι άλλαξα δεδομένο… Αλλά αυτή τη φορά, δεν το διέπραξα 🙂
Έχω δώσει ακτίνα R=l και όχι R=1m, όπου l το μήκος του νήματος….

Συχνά τα κρούσματα …απροσεξίας μου
και πρέπει να ‘χω το νου μου.
Αυτό το l σαν σύμβολο του ελ πολύ μου τη δίνει
Να ‘σαι καλά Διονύση

“Αυτό το l σαν σύμβολο του ελ πολύ μου τη δίνει”
Δίκιο έχεις Παντελή…

Ωραία άσκηση Διονύση.

Καλό απόγευμα Παύλο.
Σε ευχαριστώ για το σχόλιο.

Καλησπέρα Διονύση. Πολύ διδακτική για το ρόλο της τάσης στο απλό μοντέλο, νήμα – σώμα. Στο Τ = 0 η αντιστοίχιση με δορυφόρο, μου θύμισε μια παλιά ανάρτηση, που δε μπορώ πλέον να την κάνω στην τάξη του 2026, γιατί τότε παλιά το 2019…
Διαστημικός ανελκυστήρας

όπου στο β΄ερώτημα Τ=0.
Υπάρχει στο Word η γραμματοσειρά Euclid Extra, που έχει πολύ όμορφο l,https://i.ibb.co/GQSrXBss/23.jpg
αλλά χάλια όλα τα άλλα

Αφιερωμένη στον Αποστόλη Παπάζογλου, που προηγήθηκε ΕΔΩ

Ανδρέα χαιρετώ . Τόσο η χθεσινη ανάρτηση του Αποστολή όσο και η δική σου μας θύμισαν άλλες εποχές ….

Να τονίσω ότι η ταχύτητα του άκρου του νήματος (άρα και του νήματος) θα είναι η συνισταμένη της ταχύτητας του CM και της γραμμικής ταχύτητας που έχει το σημείο της περιφέρειας του δίσκου με το οποίο είναι σε επαφή το νήμα .

Το νήμα είναι τυλιγμένο αντιωρολογιακά άρα αν γυρίσει ο δίσκος ωρολογιακά θα τυλιγεται , ενώ αν γυρίσει αντιωρολογιακα θα ξετυλιγεται . Κάνω κάπου λάθος στο τελευταίο ;

Δίνω και ένα link από μια παλιότερη μελέτη μου στο θέμα .

Καλημέρα, υπάρχει λάθος σύνδεσμος στην άσκηση.

Κώστα σε ευχαριστώ. Είχα ξεχάσει το “ξε”. Το κοπυπέηστ τάχει αυτά.
Δε θυμόμουν την ανάρτησή σου – το μακρινό 2018. Πριν αναρτήσω κάτι, ψάχνω στο Υλικό. Έβαλα “φορά κύλισης ” και δε μου έβγαλε κάτι. Διαφορετικά δε θα είχα κάνει την ανάρτηση, αφού η δική σου υπερκαλύπτει το θέμα. Και μάλιστα κάνεις και ενεργειακή μελέτη.
Άγγελε δε βλέπω κάποιο λάθος σύνδεσμο.

Καλημέρα Ανδρέα
Υπήρχε λάθος σύνδεσμος μέχρι τη στιγμή που ήθελα κι εγώ να το γράψω
και κάποιο χέρι “μαγικό” διόρθωσε! Έβγαζε το αρχικό, στην τελευταία ανάρτηση του Διονύση !
Ωραίο και πλήρες το θέμα

Καλημέρα σε όλους. Ανδρέα σε ευχαριστώ για την αφιέρωση του θέματος, που όπως λέει ο Κώστας μας θυμίζει άλλες εποχές.

Όμορφη Ανδρέα.

Καλησπέρα, υπάρχει ακόμη πρόβλημα στο σύνδεσμο αν πατήσετε πάνω στο “PDF” και στο “Word” και όχι πάνω στο “Απάντηση”.

Καλησπέρα .

Ανδρέα έχουν όλα αυτά τα χρόνια γίνει τόσες αναρτήσεις που είναι εξαιρετικά δύσκολο να θυμαται κάποιος τι έχει γίνει …..

Το νήμα τελικά το ξετυλίξαμε όταν γυρίζει ο δίσκος αντιωρολογιακά 🙂

Είχε κάνει και ο Διονύσης ο Μητρόπουλος κάτι σχετικό .

Καλησπέρα συνάδελφοι. Άγγελε βρήκα το λάθος στο σύνδεσμο και σε ευχαριστώ. Οι εικόνες τώρα παραπέμπουν σε URL εικόνας…
Παύλο, Παντελή σας ευχαριστώ.
Παντελή ο Άγγελος εξήγησε το περίεργο.

Διονύση πολύ όμορφη ανάρτηση. Το δεύτερο ερώτημα θεωρώ πως αναδεικνύει την σημαντικότητα της Α Λυκείου και αποτελεί μια συνέχεια στην ανάρτηση του Γιάννη
Το ντε ως μικρότατη ποσότητα.

Καλημέρα Διονύση και Παύλο.
Πολύ δυνατό θέμα!!
Κάποτε πρέπει τα Β΄ θέματα να μας αναγκάζουν να διαβάζουμε διαγράμματα.

Καλημέρα Διονύση.
Εξαιρετική από όλες τις απόψεις.

Γεια σας παιδιά.
Παύλο, Γιάννη και Χρήστο, σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.

Καλημέρα παιδιά. Εξαιρετική Διονύση!

Να είσαι καλά Αποστόλη.
Σε ευχαριστώ.

Kαλησπερα Γιάννη. Ειναι και αυτη μια αποψη.Απολυτα σεβαστη.Αν ο σκοπος οπως γραφεις ειναι να αποκτησουν τα παιδια μια λογικη χειρισμου,που εγω το λεω να μαθουν να κανουν πραξεις μηχανικα χρησιμοποιωντας τις ποσοτητες dx,dt dφ κλπ,τοτε καμια αντιρρηση.Αυτες οι πραξεις παντως δεν χρειαζονται στην Α Λυκειου οπου πρεπει να ορισουμε την στιγμιαια ταχυτητα. Εκει δεν υπαρχει κανενας λογος να την ορισεις σαν το πηλικο δυο ποσοτητων ντε.Εκτος του οτι ειναι λαθος,δεν χρησιμευει και σε κατι. Μπορει να οριστει με εναν κομπακτ τροπο χωρις πηλικο.
Στο παραδειγματα χρησης γραφεις υ=dx/dt=Rdφ/dt=Rω.Το οτι εχεις βαφτισει τις απειροστες ποσοτητες ντε και κανεις πραξεις με αυτες,δεν λεει κατι. Απο πουθενα δεν προκυπτει οτι το πηλικο τους ειναι οι στιγμιαιες ταχυτητες. Θα μπορουσες να γραψεις υ=Δx/Δt=RΔφ/Δt=Rω ή υ=δx/δt=Rδφ/δt=Rω Το να μπορει να τα κανει κανεις αυτα δεν σημαινει οτι καταλαβαινει κιολας. Μπορεις να κανει κανεις σωστους χειρισμους απο κεκτημενη ταχυτητα χωρις να εχει καταλαβει και πολλα πραγματα. Εμενα ομως δεν με ενδιαφερει τοσο αυτο.Αν το παιδι φτασει στην Γ Λυκειου,μπορει εκει να ορισει τα διαφορικα με σωστο τροπο αφου μαθαινει αυστηρα τον ορισμο της παραγωγου οπως τον μαθαινουν και οι πρωτοετεις φοιτητες. Κατα την γνωμη μου χρειαζεται να θεωρει κανεις τις ποσοτητες d πολυ μικρες,μονο οταν προκειται να ολοκληρωσει,οπως σε αυτο πιο κατω,οπου υπολογιζουμε την ροη του πεδιου Β=3rκ μεσα απο εναν μοναδιαιο κυκλο με κεντρο στην αρχη των αξονων. Η μεθοδος διδασκαλιας που βασιζεται στο οτι τα διαφορικα ειναι κατ αναγκην απειροστες ποσοτητες εχει καταδικασει πολλους καθηγητες οι οποιοι διδασκουν χρονια στα σχολεια,να νομιζουν απο τα σχολικα τους χρονια μεχρι τωρα,οτι αυτο ειναι το σωστο. Και αυτο δεν επιτρεπεται.Το εχω διαπιστωσει μεσα απο συζητησεις και στα σχολεια που δουλευω,και στους Φοιτητες που κανω φροντιστηριακα μαθηματα,αλλα και εδω.
Κατ αναλογιαν να θεωρουμε οτι η στατικη τριβη ως δυναμη επαναφορας ενος σωματος που κανει ΑΑΤ,εχει δυναμικη ενεργεια και να κανουμε πραξεις. Παλι ολα σωστα βγαινουν .
https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFWerGH8kQU518goMRWTItQtU_GEqeRxS_uCH-KZl4lkDzG3R2e7GEiXptA67TkOQnxDsiQ5NmH4foopg8GLK9ouKDqWffg1ADElCBo9hP8_FeTy-V4KKZXcSJqk5T5izccZHvVQPvG00XAgswJRyanKASgHTigqkQoaia4amGDX3TonBfmxlX9nDhSK7b/w300-h400/3.jpg

Καλημέρα Γιάννη και Κωνσταντίνε.
Γιάννη απολαυστικός, αλλά όχι μόνο. Διαβάζοντας είδα τον εαυτόν μου να τα διδάσκει όλα αυτά, σε διάφορες φάσεις της ζωής μου.
Μπορεί Κωνσταντίνε, σαν μαθηματικός, να διατυπώνεις διαφωνία, αλλά το αποφεύγεις τη χρήση του d, επιμένοντας να συμβολίζεις με Δ, είτε η μεταβολή είναι “μεγάλη” είτε απειροστή, δεν βοηθάς το μαθητή να κατανοήσει τα πράγματα…
Άλλωστε μετά, κάποια στιγμή, θα πρέπει να υπολογίσεις τη ροή, όπως στο παράδειγμά σου και θα σημειώσεις στο σχήμα το dr σαν μια μικρή μεταβολή της ακτίνας και για να αποφύγεις την 1η λύση και το διπλό ολοκλήρωμα, θα πάρεις απευθείας το dA=2πrdr, όπως στη 2η λύση που θα καταλάβει εύκολα ένας μαθητής, που θα έχει διδαχτεί από το Γιάννη…

Γεια σου Γιάννη, πολύ ωραίο!

Καλημέρα Γιάννη.
Όταν μπαίνει το χιούμορ φυσικά και ντρέτα ,βοηθά να γελάσεις (δεν είναι κι εύκολο στις μέρες μας), να σκεφτείς και τελικά να καταλάβεις …ντε!
Άιντε ντε
Εγλάκηξε(νε)…
Νάσαι πάντα καλά Κυρ.

Καλημερα σε σε ολους. Διονυση μπορει καποιος μαθητης να εχει αποκτησει ικανοτητες υπολογισμων με μεγαλη ταχυτητα του στυλ
dx/dt=(dx/dφ)(dφ/dt)=x'(φ)ω=…..και ταυτοχρονα να μην εχει καταλαβει τι ειναι αυτα που γραφει. Επειτα αυτα ισως χρειαστει να τα κανει μονο στην Γ Λυκειου οπου οι κατευθυνσεις εχουν χωριστει και ειναι μαθηματικα ωριμος ωστε να μπορει να μαθει με σωστο τροπο τι ειναι τα διαφορικα αφου ασχολειται με ορια,παραγωγους κλπ. Η συζητηση ξεκινησε απο τους στιγμιαιους ρυθμους μεταβολης τους οποιους τους συναντα στην Α και οι ποσοτητες dx και dt αυτουσιες δεν χρειαζονται.Η αποψη μου ειναι οτι δεν τον βοηθαω μαθαινοντας του λαθος. Αν θελω να τον κανω απλως ξεφτερι στους υπολογισμους,αυτο ειναι το πιο ευκολο.Γινεται και χωρις να εχει καταλαβει τιποτα. Bεβαιως τωρα μιλαμε για μεθοδους διδασκαλιας και ο καθενας εχει την αποψη του η οποια ειναι σεβαστη.

Καλημέρα παιδιά.
Ευχαριστώ για τα σχόλια.
Παντελή έφαγα την αύξηση. Διορθώνω.
Ο Διονύσης έκανε σχόλια που με καλύπτουν αλλά θα απαντήσω στον Κωνσταντίνο φυσικά.

Κωνσταντίνε λες ότι δεν χρειάζεται στην Α΄ Λυκείου.
Η Α΄ Λυκείου δεν ήταν πάντα έτσι. Δεν εννοώ την εποχή μου ήμουν στην αντίστοιχη Δ΄ Γυμνασίου αλλά και αρκετά χρόνια που δίδασκα.
Θα μπορούσε να ξαναγίνει ουσιαστική.

Γράφεις:
Εκει δεν υπαρχει κανενας λογος να την ορισεις σαν το πηλικο δυο ποσοτητων ντε.Εκτος του οτι ειναι λαθος,δεν χρησιμευει και σε κατι. Μπορει να οριστει με εναν κομπακτ τροπο χωρις πηλικο.

Θα μπορούσε αλλά το θέμα δεν είναι να οριστεί. Είναι να καταλάβουν και το γιατί και τη φύση του μεγέθους και να αποκτήσουν την κουλτούρα να χρησιμοποιούν τη λογική αυτήν σε άλλες περιπτώσεις.
Έτσι η κομψότητα θυσιάζεται.

Παρακάτω:
Θα μπορουσες να γραψεις υ=Δx/Δt=RΔφ/Δt=Rω ή υ=δx/δt=Rδφ/δt=Rω 
Ναι αν τονίσεις ότι το Δt τείνει στο μηδέν.
Διαφορετικά Δx δεν είναι R.Δφ.
Αυτό το “τείνει” προέρχεται από τη γλώσσα των ορίων, γλώσσα άγνωστη.
Οπότε χρειάζονται και όλα όσα είπα για προσομοιώσεις και γραφικές παραστάσεις για να γίνει κτήμα τους το “τείνει”.
Έπειτα η διεύθυνση γιατί είναι αυτή της ακτίνας;
Λείπουν πράγματα έτσι. Λείπουν χωρίς λόγο.
Συμφωνώ με τον Διονύση λέγοντα:
….αλλά το να αποφεύγεις τη χρήση του d, επιμένοντας να συμβολίζεις με Δ, είτε η μεταβολή είναι “μεγάλη” είτε απειροστή, δεν βοηθάς το μαθητή να κατανοήσει τα πράγματα…

Γιατι το Δx δεν ειναι RΔφ ;

Μετά:
Αν το παιδι φτασει στην Γ Λυκειου,μπορει εκει να ορισει τα διαφορικα με σωστο τροπο αφου μαθαινει αυστηρα τον ορισμο της παραγωγου οπως τον μαθαινουν και οι πρωτοετεις φοιτητες. 

Τα παιδιά της υγείας ουδέποτε θα μάθουν παραγώγους.
Όσοι μάθουν θα μάθουν πολύ αργά, όταν η Φυσική θα έχει προχωρήσει.
Στη Β΄ Λυκείου τι θα γίνει;

Μετά:
Η μεθοδος διδασκαλιας που βασιζεται στο οτι τα διαφορικα ειναι κατ αναγκην απειροστες ποσοτητες εχει καταδικασει πολλους καθηγητες οι οποιοι διδασκουν χρονια στα σχολεια,να νομιζουν απο τα σχολικα τους χρονια μεχρι τωρα,οτι αυτο ειναι το σωστο. 
Ο συνάδελφοι διδάχτηκαν Μαθηματικά και έχουν δει Φυσικά με κομψά Μαθηματικά από τα μέσα του Α’ έτους (την εποχή μου τουλάχιστον). Παρανοήσεις είναι πιθανές αλλά εδώ είμαστε να συζητάμε γι’ αυτές και να διορθώνονται.
Στα παιδιά μιλάς με τον πιο κατανοητό τρόπο. Περνάς την ιδέα θυσιάζοντας την κομψότητα όπου χρειάζεται.

Είπα να ρωτήσω και το Chatgpt.
H ….συζήτηση ΕΔΩ.

Έγραφα και τώρα είδα το σχόλιο.
Η μετατόπιση Δx είναι η χορδή και το R.Δφ είναι το τόξο.
Είναι σχεδόν ίσα μόνο όταν το τόξο είναι απειροστό. Δηλαδή πρέπει να πούμε αυτό το ουρανοκατέβατο “τείνει”.
Έτσι βάζουμε ένα “τείνει” που ξεχνιέται και είναι ταυτόχρονα και πολυλογία.
Τα παιδιά μπερδεύουν το Δ με το d χωρίς λόγο.
Ούτε η κομψότητα είναι λόγος ούτε ψευτοπαιδαγωγικές επικλήσεις.

Aυτα Διονυση του Chatgpt ειναι εν μερει σωστα. Το οτi dx ειναι μια απειροστη μεταβολη του x ειναι λαθος. Δεν οριζεται ετσι. Πρεπει να δουμε τι γραφουν τα καλυτερα βιβλια που εχουν εκπαιδευσει γενεες μαθηματικων και οχι το Chatgpt. Στο παιδαγωγικο κομματι δεν μπορω να επιμενω γιατι εκει τα πραγματα ειναι υποκειμενικα αλλα μην μου λες οτι Το dx ειναι εξ ορισμου μια μικρη μεταβολη του x. Το dx=Δx εξ ορισμου και ειναι οσο μκρο ή οσο μεγαλο θελεις.Τα Μαθηματα Αναλυσεως του Κάππου μαλλον ειχες στο Πανεπιστημιο. Δες τι γραφει στην σελιδα 278.Ασε το Chatgpt

Καλημέρα Ανδρέα.
Είναι βολικό να μη χρησιμοποιηθεί σαν συμβολισμός.
Προτιμώ τη λογική του Αρχιμήδη. Όχι για πατριωτικούς λόγους αλλά γιατί είναι πιο πρώιμο το στάδιο και πιο προσιτό σε παιδιά.
Ο Λάιμπνιτς θεμελίωνε τα Μαθηματικά κάτι που εγώ δεν κάνω.

Γιάννη καλημέρα.

Νομίζω ότι στο κείμενό σου πρέπει να προσθέσεις ότι οι μαθητές της Γ’ Λυκείου γνωρίζουν αυτό που φαίνεται στην Εικόνα.

https://i.ibb.co/tTZQr1bG/2026-05-16-093845-1778913619-3583.jpg

Kαι απόξω

https://i.ibb.co/zzdHKtW/65a370b5-69b6-40dd-91bb-84792faf2aa9-1778915044-5242.jpg

Εχω το βιβλιο του Κάππου το οποιο το εψαχνα χρονια σε οτι παλαιολωλειο εβρισκα στην Αθήνα. Αναφερομαι σε αυτο διοτι οι παλαιοτεροι ισως τον ειχατε και καθηγητη. Μετα ηρθε ο Νεγρεποντης αλλα και αυτος τα ιδια γραφει. Τα εχω ολα τα βιβλια τους.
Μην επιμενετε το dx δεν ειναι απειροστο. Αν πρεπει ετσι να το παρουσιασουμε σε πρωτη φαση για παιδαγωγικους σκοπους ,εκει παω πάσο.Δεν μπορει ομως να κοιταμε Chatgpt οταν εχουμε αυτα τα βιβλια. Ιεροσυλια! 🙂

https://i.ibb.co/yBkH9Brd/0d7cd867-7a93-4557-b8a7-0027c7a78f22-1778914959-1119.jpg

Σχετικό είναι το απόσπασμα από την απάντηση του Chat GPT που αναφέρει ο Διονύσης στο σχόλιό του και φαίνεται στην Εικόνα.

https://i.ibb.co/bjP6wBSS/2026-05-16-102939.png
https://i.ibb.co/TMdKTJyh/2026-05-16-102957.png

Ε το οριζει λαθος τι να κανουμε τωρα.Και η δικαιολογια του για ποιο λογο πρεπει να εναι μικρο και αυτη λαθος ειναι διοτι το εχει θεσει μικρο εξ ορισμου και ευθυς εξαρχης. Για πιο λογο πρεπει να το διαλεγουμε μικρο πρεπει να πει οχι για ποιο λογο πρεπει να ειναι μικρο εξ ορισμου.
Δεν πρεπει να κοιταμε τσατ τζι τζι πι.Πρεπει να κοιταμε τα καλά βιβλια 🙂

Τον Κάππο, Κωνσταντίνε, τον έχω….
Διδάχτηκα το βιβλίο του, στο πρώτο έτος, παρόλο που δεν τον είχα καθηγητή, αφού είχε πάρει σύνταξη όταν μπήκα στο Πανεπιστήμιο.
Είχα την εντύπωση ότι είναι πανεπιστημιακό βιβλίο Μαθηματικών και όχι διδακτικό εγχειρίδιο Φυσικής για το Λύκειο!!!
Ξαναπάμε λοιπόν επιμένοντας στην ιεροσυλία 🙂
Το Chatgpt δεν όρισε το dx ως απειροστό!!! Δες το κείμενο που ανέβασα. Είπε αυθαίρετα ορίζουμε έναν μικρό αριθμό … Άλλο το μικρό, άλλο το απειροστό!
Και στο παράδειγμα που χρησιμοποίησε για την συνάρτηση y=x^2 στο σημείο x=2, την πρώτη φορά πήρε dx=0,1 και την δεύτερη φορά dx=1.
Ποιο από αυτά τα δύο είναι όριο του x τείνοντος στο μηδέν;
Κανένα!
Συνεπώς πεπερασμένη τιμή έδωσε στο dx για να δείξει ότι η σωστή χρήση του είναι να είναι “μικρό”! Τώρα πώς από το μικρό θα φτάσουμε στο απειροστό και στο όριο, είναι μια άλλη συζήτηση…

Κωνσταντίνε κοιτάζουμε τα πάντα.
Την ΤΝ, τα βιβλία Μαθηματικών, τις παρουσιάσεις των βιβλίων Γενικής Φυσικής, αυτές των βιβλίων Θεωρητικής Μηχανικής, βιβλία Ηλεκτρισμού και Ηλεκτρολογίας, σχολικά βιβλία Μαθηματικών και Φυσικής.
Κοιτάζουμε και τα σχόλια συναδέλφων.
Έτσι μπορεί να καταλάβουμε το αυστηρά σωστό.

Θα συμφωνήσω κάπως με ότι είπες πριν:
Στο παιδαγωγικο κομματι δεν μπορω να επιμενω γιατι εκει τα πραγματα ειναι υποκειμενικα…
Περίπου υποκειμενικά διότι υπάρχουν τεχνικές που έχουν αποδώσει και άλλες με οικτρά αποτελέσματα.

Στο κείμενό μου θεωρώ πιο σοβαρά δύο σημεία:
https://i.ibb.co/tpMT06fh/11.png

Όντως θα έρθει η ώρα της αυστηρής θεμελίωσης.
Το άλλο:
https://i.ibb.co/r8nPZ88/22.png

Με απασχολεί περισσότερο να καταλάβει ο άλλος (επικοινωνία) παρά να με χαρακτηρίσουν “προσεκτικό ομιλητή”.

Ενταξει Διονυση δεν θα τσακωθουμε 🙂 Aν προκειται για διδακτικη μεθοδο μπορει να εχω εγω αδικο. Αν προκειται ομως για το τι ισχυει στην πραγματικοτητα τοτε ισχυει οτι λενε τα εγκυρα βιβλια. Του Καππου ειναι τετοιο. Και για θεματα Μαθηματικων,βιβλια Μαθηματικων κοιταμε δεν κοιταμε εγχειρίδια Φυσικής για το Λύκειο. Τελικα εσυ επιμενεις οτι το dx ειναι εξ ορισμου πολυ μικρο ή απειροστο; Η οτι συνηθως το διαλεγουμε μικρο διοτι ετσι βολευει οπως πχ σε μιά γραμμικοποίηση; Γιατι με μπερδεψες ολίγον.

Oχι Γιαννη δεν κοιταζουμε τα παντα. Στο ιντερνετ βρισκεις και οτι ο Γαιδαρος πεταει. Αυτα ειναι Μαθηματικα αιωνων. Για τον ορισμο του διαφορικου της ανεξαρτητης μεταβλητης δεν θα κοιταξω δεκα πηγες για να βγαλω το ρεζουμε. Αν κοιταξω εναν Κάππο και εναν Σπίβακ αυτο αρκει. Δεν θα μπαινω τσατ τζι τζι πι ουτε θα ρωταω συναδελφους. Εγω ετσι λειτουργω δεν ξερω εσυ.

Κωνσταντίνε η ανάρτηση δεν είχε στόχο τον ορισμό του διαφορικού.
Σε μια τέτοια συζήτηση ανοίγεις φυσικά έγκυρα βιβλία Μαθηματικών και όχι Φυσικής ή Ηλεκτρολογίας. Αυτά όμως τα ανοίγεις όταν θέλεις να δεις πως χρησιμοποιούνται τα διαφορικά σε εφαρμογές. Εκεί τα βιβλία Μαθηματικών χάνουν.

Ο στόχος μου ήταν πως θα περάσουμε δύσκολες έννοιες με απλό τρόπο βασιζόμενοι στα απλά που γνωρίζουν. Θέμα διδασκαλίας δηλαδή.

Ανέφερα την ΤΝ κα τα σχόλια μεταξύ πολλών άλλων για να πω ότι ψάχνουμε τα πάντα και κάτι βρίσκουμε. Παράδειγμα:
Ήξερα την παρουσίαση της διαστολής χρόνου με το γνωστό κινούμενο βαγόνι και μου άρεσε.
Βρήκα όμως το ρολόι του Επστάιν και κατάλαβα ότι είναι πολύ καλύτερος τρόπος παρουσίασης. Αν η ΤΝ η το σχόλιο κάποιου φίλου μου δείξει κάτι καλύτερο είμαι πρόθυμος να το υιοθετήσω.

Κωνσταντίνε, το θέμα δεν είναι αν τα μαθηματικά ορίζουν το dx με τον ένα ή άλλο τρόπο.
Το ζήτημα είναι να πας στην Α΄ Λυκείου και να περάσεις στα παιδιά την σημασία της στιγμιαίας ταχύτητας, χωρίς να τους μπλέξεις με όρια και με άγνωστες …λέξεις!
Εκεί λοιπόν θα μιλήσεις για πολύ – πολύ μικρά χρονικά διαστήματα, χωρίς να μιλήσεις για όριο του Δt και το κλάσμα Δx/Δt θα το προσεγγίσεις με πολύ μικρές μετατοπίσεις και πολύ μικρά χρονικά διαστήματα. Αυτό για να μπορέσουν να καταλάβουν την έννοια.
Αυτό που πρέπει να ξεκαθαριστεί στη συνέχεια, είναι η διαφορά της μέσης με τη στιγμιαία ταχύτητα. Στο σημείο αυτό, πρότεινα σε πρόσφατη συζήτηση τους συμβολισμούς:
υμ=Δx/Δt για την μέση και υ=dx/dt για τη στιγμιαία
αλλά την 2η σαν “μπλογκ” χωρίς να το σπάνε σε κλάσμα. Αλλά αυτό σαν συμβολισμό, ώστε να μην τα μπερδεύουν…
Όμως αν χρειαστεί (σε κάποιο πείραμα για παράδειγμα να υπολογίσουν στιγμιαία τιμή ταχύτητας), ας το σπάσουν… Δεν χάθηκε ο κόσμος.
Επί της ουσίας δηλαδή με καλύπτει το συμπέρασμα του Chatgpt ότι:

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhckEjA4Tr-zYk0KyrSAOvDPRzQziAOG6JqZawVP47yW-_dRf7M9QyeQt0I9axE2oFlquKnwgWpZzxhWv-Hvl1CKv9YeaySB4eMCEP2jEo7YXRLoOq5ginrj8hGqhRQMKDpzamu8_PeSXOdwOH_sVsXgFofKMOklGrff3Pi9pFXtO_HpQ1AAWtIJ2aBizzj/w640-h181/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF%20%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82%202026-05-16%20111340.png

Διονύση με το τελευταιο σου σχολιο συμφωνω σε ολα.

Αλλωστε Διονύση περιεγραψα πως τα εξηγω στην Α Λυκειου στο τελευταιο μου σχολιο εδω Θα φτιάξω μία μακαρονάδα σε χρόνο dt. (και με θετική ενέργεια!) Περιπου οπως λες και εσυ. Βλεπεις να χρησιμοποιω ορια και αγνωστες λεξεις;
Αρα που διαφωνουσαμε τοση ωρα;

Εγώ διαφωνώ.
Και τα δύο ως πηλίκα μου παρουσιάστηκαν (1972-1973) και όχι ως συμβολισμοί.
Και τα δύο τα παρουσίαζα (διδάσκοντας) ως πηλίκα με καλά αποτελέσματα.
Στην παρούσα ανάρτηση μιλάω για πηλίκα και όχι για συμβολισμούς.
Ο μόνος συμβολισμός που χρησιμοποίησα είναι το d.
Δεν παίζω με σύμβολα που δεν είναι κατανοητά στον μαθητή.
Δεν λέω ότι η στιγμιαία ταχύτητα είναι κάτι το μυστηριώδες ή ένα όριο που συμβολίζεται με dx/dt.
Την ορίζω ως πηλίκο δύο κατανοητών τελικά ποσοτήτων.

Γιάννη, παραπάνω είπα ότι στη διδασκαλία για να καταλάβουν οι μαθητές την έννοια, χρησιμοποιούμε το κλάσμα βρίσκοντας κάθε φορά το πηλίκον.
Στη συνέχεια όμως για να μπορέσουν να ξεχωρίσουν τη μέση με τη στιγμιαία τιμή της ταχύτητας (αλλά όχι μόνο της ταχύτητας, αλλά και κάθε ρυθμού…) πρότεινα τον συμβολισμό, όπου βλέποντας ο μαθητής dx/dt δεν θα ψάχνει να βρει τιμές για αριθμητή και παρονομαστή, αλλά την εξίσωση π.χ. υ=αt…
Και αν αυτό είναι “αυτονόητο” για την ταχύτητα, δεν είναι για παράδειγμα για την ισχύ (εκεί έγινε η πρόταση).
Αλλά ακόμη και στην Γ΄ τάξη για παράδειγμα σε ένα πρόβλημα αυτεπαγωγής, καλό είναι να γίνεται διαχωρισμός της μέσης τιμής Δi/Δt και του ρυθμού di/dt που οδηγεί σε στιγμιαία ΗΕΔ.
Βρίσκουμε (μέση) ΗΕΔ από μεταβολή της μαγνητικής ροής (Ε=-ΔΦ/Δt) και χρησιμοποιούμε την ίδια εξίσωση αντί για την Ε=-dΦ/dt για τη στιγμιαία… που οδηγεί στο εναλλασσόμενο ρεύμα.
Αυτά πώς λέτε ότι εισπράττονται από το μέσο μαθητή;

Γιαννη με οποιο τροπο και να τα παρουσιασεις,τελικα αν ο μαθητης μπορει να τα χειριζεται με επιτυχια,ακομα και αν δεν καταλαβαινει τιποτα σε βαθος,θα γραψει καλα και θα μπει στο Πανεπιστημιο.Εκει υποτιθεται οτι θα τα μαθει σωστα. Μπορεις να μου εξηγησεις γιατι οι περισσοτεροι εν ενεργεία καθηγητες νομιζουν οτι στην εξισωση f'(x)=dx/dt το dt παντα ειναι απειροστο; Πιθανον γιατι το εμαθαν στραβα απο το Λυκειο. Εγω παντως δεν το διδασκω ετσι. Και την δικη μου μεθοδο την εχω αυτοαξιολογησει σε βαθος χρονου,και την βρισκω καλη.

Κωνσταντίνε αυτή η ταύτιση παραγώγου πηλίκου και κατανοητή μου είναι και ωραία τη βρίσκω.
Διότι πρώτα έρχεται η ιδέα. Λόγου χάριν ο χρυσός κανόνας της Μηχανικής.
Έτσι ορίζεις το έργο ως F.x και όχι ως F.x^2.
Μετά το ντύνεις με ακριβά ρούχα διότι ένα μαθηματικό οικοδόμημα πρέπει να είναι αυτοσυνεπές.
Πρώτα σκεφτόμαστε τις δυναμικές γραμμές και μετά ντύνουμε τη ροή ως ολοκλήρωμα.
Η ιδέα της στιγμιαίας ταχύτητας έρχεται ανθρώπινα και μετά φοράει μαθηματικό ένδυμα. Δεν έρχεται κάτι μαθηματικά ντυμένο και προσπαθούμε μετά να το αποκωδικοποιήσουμε.
Έτσι πολύ καλά οι συνάδελφοι (και εγώ) έχουμε στο μυαλό μια διαίρεση μικρότατων ποσοτήτων.

Όμως….
Ο Αρχιμήδης ήξερε την παράγωγο;

Έχω πληρώσει ακριβά την αντίθετη οδό και ταλαιπωρήθηκα πολύ να καταλάβω την ουσία πραγμάτων που χειριζόμουν μαθηματικά με΄άνεση.

Ο ορισμός της ταχύτητας προκύπτει από την ανάγκη να τη μετρήσουμε:
https://i.ibb.co/0yMQX4Lk/33.png

Αργότερα παρουσιάζεται η ανάγκη να ορίσουμε την παράγωγο.
Όταν αυτή ορισθεί (τον τάδε αιώνα από τους….) ξαναπαρουσιάζουμε τη στιγμιαία ταχύτητα με τη συνδρομή της παραγώγου.
Η μάθηση έχει κάτι το ελικοειδές (για να μην πω “κυκλικό”).

Εμφανίζεται ένα κουίζ ίσως στο Mind your decisions.
«Η πλευρά ενός τετραγώνου είναι x και αυξάνεται με ρυθμό α.»
-Κύριε με ποιο ρυθμό αυξάνεται το εμβαδόν του.
-Είναι πρόβλημα που απαιτεί την έννοια της παραγώγου που θα μάθεις στη Γ΄.
-Θα πάω στην κατεύθυνση Υγείας.
Κοτζαμ Φέυνμαν μιλούσε σε κοινότατο κοινό για τις πιθανότητες με στρεφόμενα βελάκια χωρίς να τους πει:
-Δυστυχώς αγνοείτε και τους μιγαδικούς και το μέτρο τους.
Φέυνμαν δεν είμαστε αλλά υπεκφυγές του τύπου «Θα μάθεις αργότερα»;;
Εγώ σε ένα παιδί ή ενήλικα που δεν ξέρει παραγώγους θα το παρουσίαζα χωρίς Άλγεβρα. Διότι «Η Γεωμετρία έχει μάτια». Επστάιν έφα!
Και ας κουραστώ περισσότερο κάνοντας σχήμα:
https://i.ibb.co/9mn598N2/33.png

Όσοι πιτσιρικάδες θα μάθουν την παράγωγο θα μπορούν να λύνουν τέτοια προβλήματα.
Όμως θα καταλαβαίνουν τι συμβαίνει ή θα κάνουν κάτι μηχανικά όπως τον αλγόριθμο της διαίρεσης που εκτελούν χωρίς να τον καταλαβαίνουν;
Τι σημαίνει “καλλιέργεια” στα Μαθηματικά;

Στην διαδικασία της μέτρησης οπως γραφεις με Δt = 2s,1s,…,0.1s ,…,0,0001s μικραίνεις , μικραίνεις καποια στιγμη σταματας.Σωστο.Αυτη την διαδικασία την λεω και εγω στο σχολειο. Η Μετρηση Δx/Δt ειναι άψογη οπως ειπες.Δεν ειμαστε μυστήριοι μας αρεσει.Εστω οτι αυτο τότε το ονομασεις dx/dt.Νατο το υ= dx/dt.Λαθος διοτι αυτο ειναι παλι μια προσεγγιση και διοτι κάποιος άλλος μπορεί να πάρει Δt =0,00000000000001s και να βρει άλλο πιο καλό.Τελικα οι στιγμιαιες ταχυτητες ειναι πολλές η’ μια; Υπάρχει προβλημα λογικης σε αυτή την μέθοδο. Οταν αργοτερα θα μαθουμε παραγωγους θα δουμε οτι η εξίσωση υ=dx/dt ειναι απολύτως ακριβης. Δεν ειναι προσεγγιστικη.Πως γινεται αυτο; Αντιφαση! Τι ειναι τελικα τα dx,dt ;Οσο μικρα και να ειναι απολυτη ακρίβεια δεν έχεις. Πρεπει τωρα να ξεμαθουμε οτι μαθαμε και να τα μάθουμε αλλοιως.Αν μπορεσουμε.Δεν μου αρεσει να διδασκω με αντιφάσεις.Προτιμω στην Α στο υ=dx/dt, το dx/dt να είναι ενα συμπαγές συμβολο και οχι ενα λαθος πηλικο μικροτατων ποσοτητων.

Κωνσταντίνε δεν θα έλεγα “αντιφάσεις”. Ίσως “χωρίς μαθηματική αυστηρότητα”.
Όμως το προτιμώ αν ο άλλος καταλαβαίνει και αν κάνω οικονομία.
Καταλαβαίνουν γρήγορα ότι το d τάδε δεν είναι συγκεκριμένο αλλά όσο μικρό θέλουμε.
Η περιγραφή , οι ορισμοί, οι επιλύσεις ασκήσεων διευκολύνονται και λόγω οικονομίας.
Δεν έχουμε οικονομία λέγοντας:
-Η στιγμιαία ταχύτητα είναι η ποσότητα την οποία πλησιάζει το πηλίκο Δx/Δt όταν το Δt μικραίνει.
Έπειτα είναι πιθανό ένα “οπτικό” λάθος. Να προσέξουν μόνο τη σχέση Δx/Δt και όχι την ουρά.
Επίσης αυτό το “πλησιάζει” ή “τείνει” ή “έχει όριο” δεν είναι πιο κατανοητό.

Έπειτα έχω καλή παρέα. Τα άκρως αποτελεσματικά βιβλία Αλεξοπουλου, Κάρκαλου κ.α. που με Ντε μιλούσαν και μας βοήθησαν να καταλάβουμε καλά τέτοιες έννοιες.

(Είδες αυτό με τον Κρητικό γέροντα φαντάζομαι).

Ναι Γιάννη το είδα πολυ καλό

Με άλλα λόγια Γιάννη, προτείνω διαφορετικό συμβολισμό για τη μέση τιμή κάποιου ρυθμού μεταβολής μεγέθους Χ, ΔΧ/Δt και διαφορετικό συμβολισμό dX/dt , για τον στιγμιαίο ρυθμό, χωρίς αυτό να είναι κάποια τρομερή μαθηματική ή φυσική έκπτωση…

Καλημέρα Άρη.
Ωραίο το σχόλιο. Συμφωνείς τρόπον τινά με τον Κωνσταντίνο.

Καλημέρα Γιάννη, καλημέρα Άρη.
Γλακώ έστω καθυστερημένα να κάμω μια διόρθωση επι της διορθώσεως,
στην αρχική έκφραση του Κυρ ,που αφορά το γέροντα Κρητικό.
Στην αρχική ανάρτηση λοιπόν,στο τέλος της, ο Κυρ είχε γράψει:
“Γλάκηξε να βγει στον καφά μου και του την έπαιξα.”
Ήταν σωστό το “γλάκηξε” μια και το “γλακώ” σημαίνει τρέχω γρήγορα.
Για να την προσεγγίσω στην κρητική καθομιλουμένη του “είπα” πως θα την έλεγα
…Εγλάκηξε(νε)…και ο Κυρ μου απαντά …” Παντελή έφαγα την αύξηση”
Πρόσθεσε λοιπόν την “αύξηση” ομπρός (Ε) και πίσω (νε) αλλά του ξέφυγε το (γ) και την έγραψε “Ελάκιξενε” που στη Κρήτη εννοούμε …”το ‘βαλε στα πόδια” και δεν ταιριάζει για να φτάξει στο καφά του γέροντα.
Μάλλον τον είδε κι εφοβήθηκε τη κατσούνα.
Γιάννη συγνώμη για την πολυλογία και για την καθυστέρηση.

Καλημέρα Παντελή.
Ευχαριστώ.
Κατέχω το “γλακώ” αλλά τώρα έφαγα το γ από κακή χρήση του ντηλήτ.
Ξαναδιορθώνω.

Καλήμερα σε όλους. Φανταστείτε έναν Αγγλο που του αρέσει πολύ η Ελλάδα να έχει πάει σε ένα σχολείο στην Αγγλία να μάθει ελληνικά για να ταξιδέψει στην Ελλάδα και να μείνει κιόλας. Πάει στην Κρήτη και ακούει γλάκηξε και ξαμώνω και λέει ωχ τίποτα δεν έμαθα τελικά!

Καλημέρα Κωνσταντίνε.
Οι ντοπιολαλιές έχουν ιστορική αξία και αξίζει να διατηρούνται τουλάχιστον …από τους ντόπιους αλλά και τους Δασκάλους .
Στο Πανεπιστήμιο στο Ρέθεμνος ,στο παιδαγωγικό τμήμα προσχολικής εκπαίδευσης έχει μπεί σαν μάθημα (νομίζω επιλογής) η διδασκαλία της Κρητικής διαλέκτου.
Εννοείται πως οι ντόπιοι ξέρουν και την νεοελληνική για να συνεννοηθεί ο Άγγλος και κάτι να μάθει επι πλέον από την επίσκεψή του στη νήσο .

συνέχεια
Τα διαφορικά δεν είναι «στοιχειώδεις ποσότητες» αφού όπως απορρέει από τον αυστηρό επιστημονικό τους ορισμό είναι ποσότητες ανάλογες με συντελεστή αναλογίας τη σχετική παράγωγο. Αν η παράγωγος σε ένα σημείο μιας συνάρτησης f(t ) είναι 2 τότε τα σχετικά διαφορικά dt κα dx  θα μπορούσε να ήταν 0,0001 και 0,0002 όπως το ίδιο καλά θα μπορούσε να ήταν 2000 και 4000 …
Το «ντε κάτι» είναι προϊόν ΠΟΠ κατοχυρωμένο στα Μαθηματικά και δεν είναι δίκαιο να “ρίχνουμε στην αγορά”  κάτι μη γνήσιο με την ίδια ετικέτα.

Καλησπέρα Μανώλη.
Αν θέλεις πες το λάθος αλλά ένα λάθος που βολεύει και ίσως επιβάλλεται μια και γίνεται κατανοητό εύκολα. Επίσης οδηγεί σε υπολογισμούς και αποδείξεις εύκολα.
Παράδειγμα:
https://i.ibb.co/zh2tTrcq/55.png

Την απόδειξη την παρουσιάζαμε κάποτε στην Α’ Λυκείου.
Το μικρό βελάκι dυ στο σχήμα γεωμετρικά υπολογιζόταν (dυ=υ.dφ) και όχι ως διαφορικό. Πως αλλιώς θα χειριστούμε τέτοιους υπολογισμούς; Μιλώντας για διαφορικά σε παιδιά της Α’ Λυκείου;
Μήπως να μιλάμε μόνο για ευθύγραμμες κινήσεις ώστε να μην πέσουμε σε κακή χρήση Μαθηματικών;
Το dυ δεν το θέλω μόνο για να ορίσω τη στιγμιαία ταχύτητα.

Ο Αλεξόπουλος στο Γυμνασιακό του βιβλίο δεν μιλούσε για διαφορικά όταν έλεγε dx , dυ κ.λ.π.
Ο Αρχιμήδης δεν ήξερε ορισμό του διαφορικού.
Δηλαδή και λάθος να κάνω έχω καλή παρέα.

Έτσι θα έλεγα ότι μια μικροκακοποίηση όχι μόνο επιτρέπεται αλλά επιβάλλεται.
Σύντομα κάποια παιδιά θα μάθουν τι είναι το διαφορικό. Αν σκεφτούν δεν θα σου χρεώσουν τις απλοποιήσεις που έκανες.

Σε άλλη συζήτηση είχα πει ότι “χρησιμοποιώ τα Μαθηματικά αλλά δεν επιτρέπω να με χρησιμοποιούν αυτά”.

Φυσικά γνωρίζω ότι το σύμβολο δεν είναι πηλίκο.
Γνωρίζω τι είναι το διαφορικό. Αλλά:
https://i.ibb.co/C3MKXxNF/77.png

Πως αλλιώς θα παρουσιάζαμε τη λύση του προβλήματος σε παιδιά που δεν ξέρουν παραγώγους ούτε διαφορικά;
Αντικαθιστώντας με το Δέλτα;

Να επαναλάβω προηγούμενο σχόλιό μου:
Εμφανίζεται ένα κουίζ ίσως στο Mind your decisions.
«Η πλευρά ενός τετραγώνου είναι x και αυξάνεται με ρυθμό α.»
-Κύριε με ποιο ρυθμό αυξάνεται το εμβαδόν του.
-Είναι πρόβλημα που απαιτεί την έννοια της παραγώγου που θα μάθεις στη Γ΄.
-Θα πάω στην κατεύθυνση Υγείας.
Κοτζαμ Φέυνμαν μιλούσε σε κοινότατο κοινό για τις πιθανότητες με στρεφόμενα βελάκια χωρίς να τους πει:
-Δυστυχώς αγνοείτε και τους μιγαδικούς και το μέτρο τους.
Φέυνμαν δεν είμαστε αλλά υπεκφυγές του τύπου «Θα μάθεις αργότερα»;;
Εγώ σε ένα παιδί ή ενήλικα που δεν ξέρει παραγώγους θα το παρουσίαζα χωρίς Άλγεβρα. Διότι «Η Γεωμετρία έχει μάτια». Επστάιν έφα!
Και ας κουραστώ περισσότερο κάνοντας σχήμα:
https://i.ibb.co/9mn598N2/33.png
Όσοι πιτσιρικάδες θα μάθουν την παράγωγο θα μπορούν να λύνουν τέτοια προβλήματα.
Όμως θα καταλαβαίνουν τι συμβαίνει ή θα κάνουν κάτι μηχανικά όπως τον αλγόριθμο της διαίρεσης που εκτελούν χωρίς να τον καταλαβαίνουν;
Τι σημαίνει “καλλιέργεια” στα Μαθηματικά;

Καλησπέρα στους συμμετέχοντες στην πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που ξεκίνησε με αφορμή την σχετική πρόσφατη ανάρτηση του Κωνσταντίνου με τον πολύ χαρακτηριστικό και εύστοχο τίτλο «Θα φτιάξω μια μακαρονάδα σε χρόνο dt και με θετική Ενέργεια».
Θεωρώ και εγώ ότι το να χρησιμοποιούμε την έκφραση «σε χρόνο ντε τε» για να εκφράσουμε το πολύ σύντομο, «το στιγμιαίο» είναι λάθος. Ένα λάθος που οφείλεται σε κάποια σύγχυση που απορρέει από τον τρόπο γραφής των σχετικών συμβολισμών.
Όσον αφορά σε αυτό δηλαδή στη γραφή των συμβολισμών:
https://i.ibb.co/RwpN6PY/1779208668-425.jpg

Καλησπέρα Γιάννη
Στην πολύ ωραία ανάρτηση σου αναδεικνύεις ότι είναι βολικό να χαρακτηρίζουμε κάποιες ποσότητες εκ των πραγμάτων πολύ μικρές και να χρησιμοποιούμε τον “βολικό” όρο στοιχειώδεις ποσότητες και να πορευόμαστε. Αυτό που λες το κάνουν τα βιβλία και το κάνουμε και εμείς στη διδασκαλία μας – και εγώ αυτό έκανα και αυτό το συμβολισμό “d κάτι” χρησιμοποιύσα για να δηλώσω κάτι πολύ μικρό κάτι “στοιχειώδες”. Κάποιες φορές έκανα μια νύξη σχετικά. Θα ήταν πιο δίκαιο να χρησιμοποιούσαμε κάποιο άλλο σύμβολο όπως κάποια βιβλία κάνουν όπως πχ “δ κάτι”. μια και το “d κάτι” είναι κατοχυρωμένο ως διαφορικό από τους εταίρους μας τους μαθηματικούς. Αυτό που δε μου αρέσει τελικά είναι ότι και με ευθύνη εμάς των φυσικών διαστρεβλώνεται ως προς τη σημασία της μια αυστηρά ορισμένη μαθηματική ένοια. Πως να το πω με ενοχλεί κάπως όπως όταν κάποιος λέει “να έρθουν όλα δεξιά” εγώ ποτέ δεν το λέω αν και μάλλον δεν είμαι αριστερός.
Αν πάλι κάτι επικρατήσει γλωσσικά .. τελικά υποκύπτουμε. All right εντελώς αυθόρμητα λένε οι Άγλλοι ..
Εγώ στα προηγούμενα σχόλια μου προσπάθησα να εξηγήσω ότι ένεκα της γραφής από εμάς των συμβόλων που σχετίζονται με την παράγωγο δημιουργείται κάποια σύγχυση.

Καλησπέρα Γιαννη και Μανώλη.Γιάννη στην εξίσωση F=dp/dt τα διαφορικα dp,dt δεν ειναι μικροτατες ποσοτητες.Καμια απο τις ποσοτητες dp,dt,dx,dυ που εμφανιζονται στον υπολογισμο που κάνεις δεν ειναι μικροτατη. Ειναι διαφορικα τα οποια τα διαιρούμε τα απλοποιουμε και τα χειριζόμαστε οπως θελουμε.

Μανώλη θα μπορούσε να είναι δ μικρό αντί d.
Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε.
Στα βιβλία που είχα σαν μαθητής (Αλεξόπουλος κ.ά.) ήταν d.

Κωνσταντίνε ξέρω τι είναι τα διαφορικά στη σχέση F=dp/dt.
Στους άλλους υπολογισμούς είναι μικρότατες ποσότητες.
Όταν λύνονται τέτοιες ασκήσεις παρουσία μαθητών χρησιμοποιούνται οι συμβολισμοί Δx , Δυ , Δt.
Με την υπόμνηση όμως ότι τείνουν στο μηδέν.
Φυσικά και δεν εκλαμβάνονται ως διαφορικά.

Να μην επαναλάβω για τον Αρχιμήδη που δεν τα ήξερε.

Καλημέρα Αποστόλη.
Προσομοίωση 1

Προσομοίωση 2

Στην πρώτη για να κινηθεί αλλάζουμε την γωνία.

Καλημέρα Γιάννη και σε ευχαριστώ για την υλοποίηση.

Χαιρετώ την παρέα.
Πριν δω τη λύση είπα:
στο νήμα ασκώ F και πρέπει ,TR>Fr καθώς και Fσυνθ>Τ …άρα συνθ>r/R
και με ρώτησα …είναι αποδεκτή;

Γεια σου Παντελή. Παλιά τα λέγαμε έτσι. Τώρα;

Καλό απόγευμα σε όλους.
Και γω στη γραμμή του Παντελή κινήθηκα, αλλά και η λύση του Αποστόλη ωραία είναι… Και εντός!!!

Καλό απόγευμα Διονύση.
Όντας εκτός “μάχης” δεν τα πάω και καλά με τα εντός -εκτός,
εν προκειμένω βέβαια κατανοώ την εντός (κινηματική) λύση του Αποστόλη,
ήθελα όμως την εκτίμησή σας, αν το “δυναμικό” σκαρί θα επιπλεύσει σαν απάντηση
και νομίμως θα γίνει αποδεχτό από τον Χ βαθμολογητή.

Γεια σου Παντελή.
Από τη στιγμή που δεν υπάρχει στην ύλη η δυναμική, φοβάμαι ότι κάθε λύση που χρησιμοποιεί θεωρία δυναμικής, δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση τώρα, για να δούμε τι μας λένε οι σχέσεις.
Η πρώτη TR>Fr μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μας λέει ότι αν αρχικά το καρούλι είναι ακίνητο, θα αρχίσει να στρέφεται ωρολογιακά. Τίποτα παραπάνω.
Η δεύτερη  Fσυνθ>Τ  μας λέει ότι το κέντρο μάζας επιταχύνεται προς τα δεξιά.
Και αυτά τώρα πώς δένουν για να πάμε στην κύλιση;
Νομίζω δεν δένουν…

Σωστά Διονύση…”βούλιαξε” το σκαρί γιατί δεν έδεσαν οι “πέτσες”!
Ευχαριστώ

Καλησπέρα σε όλους. Ωραία η προσέγγιση Αποστόλη. Διονύση όντως; Η λύση του Παντελή δεν θα έπαιρνε όλα τα μόρια; “Κάθε λύση επιστημονικά τεκμηριωμένη..” δεν καλύπτει την λύση του Παντελή;

Καλημέρα Δημήτρη.
Δεν “καλύπτεται”, γιατί δεν καταλήγει σε κύλιση δηλαδή χωρίς ολίσθηση.
Να είσαι καλά

Καλησπέρα Αποστόλη, καλησπέρα παιδιά.
Πολύ ωραίο πρόβλημα Αποστόλη και πολύ ωραία λύση.
Μια λύση με στιγμιαίο άξονα.

https://i.ibb.co/HZySbNz/009.png

Καλημέρα και καλό Σαββατοκύριακο. Πολύ όμορφη Αποστόλη.

Καλημέρα σε όλους και ευχαριστώ για τα σχόλια.

Ευχαριστώ Παντελή. Δίκιο. Δεν πρόσεξα.

Καλησπέρα Αποστόλη. Πολύ ωραίο θέμα, αλλά κυρίως πολύ διδακτική η κινηματική προσέγγιση. Περιέργως είχα ετοιμάσει κάτι αντίστοιχο με δυναμική προσέγγιση, αλλά δεν σκόπευα να το αναρτήσω, γιατί η Δυναμική στερεού …
Αλλά έτσι για πλουραλισμό θα το βάλω ΕΔΩ

Καλημέρα Ανδρέα και σε ευχαριστώ για το σχόλιο. Μας λείπει το στερεό…
Στην εκφώνηση διορθώθηκε η αρχική έκφραση “Μετακινούμε το άκρο Α του νήματος με ταχύτητα μέτρου υ, όπως φαίνεται στο σχήμα” μετά από υπόδειξη του Χρήστου Αγριόδημα, τον οποίο ευχαριστώ και από εδώ.

Καλημέρα σε όλους! Μια διευκρίνιση θέλω για το άκρο Α του νήματος. Έχει συνολική ταχύτητα u και αν ναι, γιατί είναι ίση με την συνολική ταχύτητα του σημείου Γ πάνω στον άξονα του νήματος? Δεν θα έπρεπε να είναι ίση με την συνισταμένη των ταχυτήτων του Γ ucm και uγρ?

Καλημέρα Νίκο. Η υ δεν είναι η ταχύτητα του σημείου Α, αλλά η συνιστώσα της υΑ στη διεύθυνση του νήματος.

Ευχαριστώ Αποστόλη για την απάντηση. Είδα την διόρθωση στην εκφώνηση για ταχύτητα u “πάνω στην διεύθυνση του νήματος” και ήθελα να το σιγουρέψω.

Μια επαναληπτική άσκηση, αφιερωμένη στους συναδέλφους που διδάσκουν Φυσική στην Α΄ Λυκείου, μπαίνοντας στην περίοδο των εξετάσεων….

Καλημέρα Διονύση.
Πολύ καλή. Πολύ διδακτική και περιεκτική.

Όμορφη και πολύ καλή για επανάληψη.

Καλημέρα Χριστόφορε, καλημέρα Παύλο.
Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.

Καλημέρα Διονύση.
Στην ωραία άσκηση “η δύναμη καταργείται” …
Η δική σου δύναμη να παραμένει υψηλά σταθερή…διδάσκοντας!
Να είσαι πάντα καλά

Καλό απόγευμα και από εδώ Παντελή.
Σε ευχαριστώ για το σχόλιο, να είσαι καλά.

Ένα πολύ καλοδουλεμένο θέμα κατανόησης στάσιμου κύματος — όχι «υπολογιστικό», αλλά βαθιά εννοιολογικό. Έχει αρκετές αρετές, ιδιαίτερα διδακτικά.
Μου αρέσει ιδιαίτερα γιατί: το θέμα έχει και μια μικρή «αισθητική φυσικής»: ο μαθητής καλείται να παρακολουθήσει τη χορδή σαν ζωντανό σύστημα, όχι σαν άσκηση αντικατάστασης τύπων.
Αυτό είναι σπάνιο και παιδαγωγικά πολύτιμο.
Πολύ εύστοχη η αρχική «παγίδα» με το Α και το Γ:
«Ποιο έχει μεγαλύτερη ταχύτητα;»
Ο μαθητής που σκέφτεται μηχανικά θα απαντήσει πιθανότατα «το Α». Όμως η σωστή συλλογιστική οδηγεί στο ότι και τα δύο έχουν μηδενική ταχύτητα εκείνη τη στιγμή — για τελείως διαφορετικούς λόγους. Αυτό είναι εξαιρετικό σημείο φυσικής σκέψης.
Επίσης, η επιλογή στιγμών όπως: 3T/2, 3T/4, 4T/3 είναι πολύ καλή, γιατί αποφεύγει τις «εύκολες» συμμετρικές χρονικές στιγμές και αναγκάζει τον μαθητή να παρακολουθήσει πραγματικά την εξέλιξη της ταλάντωσης των υλικών σημείων.
Αν ήθελα να κάνω μία μόνο παρατήρηση, θα ήταν ίσως ότι το τελευταίο ερώτημα με το 4T/3 απαιτεί αρκετά ώριμη αίσθηση της ΑΑΤ και μπορεί να δυσκολέψει μαθητές που δεν έχουν εσωτερικεύσει καλά τη φορά κίνησης μετά τη διέλευση από τη θέση ισορροπίας. Αλλά αυτό δεν είναι αδυναμία· μάλλον είναι το σημείο που ξεχωρίζει την ουσιαστική κατανόηση από την αποστήθιση.
Θα μπορούσε άνετα να σταθεί ως απαιτητικό θέμα Β,

Καλό απόγευμα Τάσο.
Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό και τον καλό σου λόγο…

Καλημέρα. Διονυση συμφωνώ με τον Τάσο (γεια σου Τάσο), πολύ ωραίο θέμα.

Καλημέρα και από εδώ Παύλο.
Χαίρομαι που σου άρεσε.

Κωνσταντίνε έχει πλάκα να διαφωνώ με κάτι που Μαθηματικά στέκει.
Παιδαγωγικά δεν μου αρέσουν τα παρακάτω:
β)Το dx/dt μπορει καλλιστα να περιγραφεί στους μαθητες μικρότερων τάξεων ως ενα συμπαγές σύμβολο που σημαινει ρυθμό μεταβολής και οχι ως πηλικο δύο ποσοτήτων.
γ) Η παραγωγος της συναρτησεως στο σημειο ξ,ισουται με την εφαπτομένη της γωνιας φ (σχήμα)

Γιατί διαφωνώ;
Τα Μαθηματικά είναι η γλώσσα της Φυσικής και το δέχομαι. Θέλω όμως να καταλάβουν κάτι όσοι με ακούν.
Όταν μου περιγράφουν την πλοκή μιας ταινίας ή έναν πίνακα ή μια τοποθεσία προτιμώ να κάνουν καλή περιγραφή με γλώσσα που περιέχει ασυνταξίες και Ελληνικούρες παρά μια ασαφή ή γενικόλογη περιγραφή που γίνεται με άψογο συντακτικό και άριστη γραμματική.

Γενικολογώ όμως και κατάφερα να εκνευρίσω ακόμα και τον εαυτό μου.
Έτσι ανακαλώ τι μου είπαν όταν ήμουν στην Δ΄ Γυμνασίου του Πρακτικού και κατάλαβα όσα δεν θα καταλάβαινα αν μου έλεγαν ότι το dx/dt είναι ένα σύμβολο (συμπαγές;;;) που σημαίνει τον ρυθμό μεταβολής!!
Ένα τεράστιο “γιατί;” θα μου ερχόταν στο νου και θα το μάθαινα όπως τον κανόνα “Στη γενική πληθυντικού κατεβαίνει ο τόνος όταν…”
Ειρήσθω εν παρόδω σήμερα έχω καταλάβει τον παραπάνω κανόνα και σκέφτομαι:
-Τόσο δύσκολο ήταν να μου εξηγήσουν γιατί κατεβαίνει ο τόνος;
Ευτυχώς στη Φυσική μου εξηγήθηκε η φύση του dτάδε και κατάλαβα το πως αλλά κυρίως το γιατί.
Σαν καθηγητής αποφάσισα να λέω το δέλτα δέλτα και το Ντε Ντε.
Με εξηγήσεις, προσομοιώσεις , καλαμπούρια με σταγόνες και φανάρια οι περισσότεροι μαθητές μου κατάλαβαν το εστί Ντε.
Μετά άλλη φασαρία για το ρυθμό μεταβολής και επανάληψη της φασαρίας όταν έφτανα στην ταχύτητα.
Όταν οι μαθητές μου διδάσκονταν και την παράγωγο (κάποτε διδασκόταν και στη Γενική Παιδεία) ξανά πάλι για πολύ λίγο. Έβλεπαν ότι αυτά που είχαν αισθανθεί και καταλάβει μπορούσαν εύκολα (αλλά φευ μηχανικά) να τα βγάλουν και με παραγώγους.

Έτσι χρησιμοποιούσα τα Μαθηματικά αλλά ουδέποτε επέτρεψα να με χρησιμοποιήσουν αυτά.

Περάσανε τα χρόνια και νταραβερίστηκα με Λαγκράνζιαν, τανυστές αδράνειας, μετασχηματισμούς συντεταγμένων σχεδιασμό φίλτρων με χρήση πολυωνύμων Τσέμπυτσεφ, ελεγξιμότητα και παρατηρησιμότητα συστημάτων και άλλα γλαφυρά. Όμως μηχανικά (φευ).
Ακόμα και τις αδρανειακές δυνάμεις (που κατάλαβα στην Στ΄ Γυμνασίου) μηχανικά χειριζόμουν. Πολλά άλλα φαινόμενα δεν τα αισθανόμουν.
Σήμερα βλέπω αρκετούς να χειρίζονται άψογα τα Μαθηματικά της Φυσικής αλλά να κολλάνε σε απλά πράγματα που απαιτούν κατανόηση και όχι μόνο χειρισμούς.
Συνειδητοποίησα ότι καταλαβαίνεις κάτι όταν αναγκαστείς να το πεις με απλά λόγια σε παιδιά.
Δεν είμαι αντίθετος με την αυστηρότητα σε ορισμούς αλλά προσπαθώ να καταλάβω πότε αυτή βολεύει και πότε πρέπει να την παρακάμπτουμε και να επανερχόμαστε σ’ αυτήν αργότερα.
Όμως πάλι μιλάω γενικά (δηλαδή δεν λέω τίποτα) και ίσως γράψω κάτι για το Ντε.
Αν βρω ιδέες….

Γιάννη με μπερδεψες λιγο. Σπανιως ειδικα εσυ. 🙂 Δεν προτεινω καμμια διδακτικη μεθοδολογια εκτος ισως απο την προταση περι συμπαγους συμβόλου αλλα αυτο δεν εχει τοση σημασια. Περιγραφω απλως τα σωστα Μαθηματικα και ο καθε ενας απο εμας βρισκει τον τροπο να τα εξηγησει στους μαθητες οπως νομιζει αυτος καλυτερα. Ομως αναγκαια προυποθεση ειναι να τα γνωριζει ο ιδιος! Οχι να νομιζει οτι οταν το δελτα μικρυνει πολυ,τοτε γινεται ντε.
Δεν καταλαβα με τι ακριβως διαφωνεις.

Σ’ αυτό που μόλις είπες διαφωνώ.
Ξέρω ότι όταν ένα δέλτα μικρύνει δεν αποκτά τον τίτλο του Ντε.
Διότι δεν πρόκειται για τίτλο (Ντ’ Αρτανιάν λ.χ.).
Επειδή όμως το ξέρω δεν σημαίνει ότι αποφεύγω να το λέω σε παιδιά.

Ήξερα επίσης ότι τα δώρα των γιών μου δεν τα έφερε ο Αγιοβασίλης αλλά καθυστέρησα να τους το πω.

Παλι δεν σε καταλαβα. Επαναλαμβανω οτι το τι θα πει ο καθενας στα παιδια δεν με απασχολει ιδιαιτερως ουτε προτεινα καποια μεθοδο διδασκαλιας. Ομως οφειλει ο καθηγητης να γνωριζει τι εστι διαφορικό και οτι επ’ ουδενί λόγω αυτο δεν ειναι αναγκαστικα μικρο. Αυτη ειναι η κεντρικη ιδεα αυτής της αναρτησεως και αυτο λεει και ο τιτλος της με χιουμοριστικο τροπο. Πρεπει κανεις να ειναι γνώστης για να μπορεσει να κανει μια πετυχημενη εκλαικευση.Αν και εσυ ο ιδιος νομιζες οτι τα δωρα τα φερνει ο Αγιος Βασιλης,μαλλον θα υπηρχε προβλημα 🙂

Καλό απόγευμα Κωνσταντίνε και Γιάννη.
Κωνσταντίνε σωστά όλα όσα γράφεις παραπάνω, αλλά και γω αναπολώ το πρακτικό τμήμα κάπου εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 70…
Ίσως φταίει η περίοδος και ταυτίζομαι … ψυχικά με το Γιάννη.
Αν πας να εξηγήσεις ότι το dx ταυτίζεται με το Δx, αλλά το dy είναι διαφορετικό από το Δy, μάλλον θα ,,,χάσεις όλους τους ακροατές ( μαθητές) σου…

Καλό απόγευμα Διονύση. Δεν εγραψα Διονύση πως πρεπει κανεις να το εξηγησει. Εχω την μεθοδο μου αλλα δεν θεωρησα σκοπιμο να την εκθέσω.Αυτη η αναρτηση απευθυνεται στους καθηγητές και στους μαθητες που εχουν καποιο επιπεδο σε αυτο που στα ελληνικα λέμε Calculus. 🙂

Καλημέρα Γιαννη και Διονυση. Απευθυνομαι κυριως σε εσας διοτι εισαστε οι μόνοι που δωσατε καποια σημασια στην αναρτηση 🙂 Ας το παμε στην Διδακτικη διοτι αυτα που γραφω πιο πανω δεν ειναι κατι καινουργιο,δεν ειναι δικά μου,ειναι γραμμενα σε ολα τα γνωστα καλα βιβλια,οπως Spivak,Apostol,Thomas-Finney,κλπ,και φυσικα ειναι σωστα.
Οταν διδασκεις κατι σε Α Λυκειου ,ή και σε πιο μικρους,δεν μπορεις να το διδασκεις στην πληρη του αυστηρότητα,δεν θα καταλαβει κανενας τιποτα,το ξερουμε αυτό.Ομως πρεπει να παρουσιασεις ενα αφηγημα,απλο μεν,ελλειπές ισως αλλα οχι λανθασμενο. Δεν λεμε οτι το Δt οταν μικρυνει πολυ,τοτε γινεται dt,διοτι ειναι λαθος.Δεν προκειται να το πω ποτε αυτο,διοτι ειναι Μαθηματικο μαργαριτάρι. Το κακό ειναι οτι οι πιο πολλοι καθηγητες,ετσι το παρουσιαζουν στα παιδια,διοτι νομιζουν οτι αυτο ειναι σωστο! Εχω συζητησει και εδω πιο παλια τετοια θεματα και εχω ακουσει τετοιες απόψεις.
Για να μην μιλαμε αόριστα,η δικια μου μεθοδος με την οποια εχετε καθε δικαιωμα να διαφωνειτε και πιθανον να εχω εγω αδικο,διοτι τα περι διδακτικων μεθοδων ειναι υποκειμενικα,ειναι η εξης:
1) Aφιερωνω πολυ χρονο στο να δειξω οτι το Δx/Δt (με Δt απο ενα t0 εως t),δεν επηρεαζεται απο το ποσο μεγαλο Δt θα παρουμε και βγαινει παντα το ιδιο οταν η συναρτηση x(t) ειναι ευθεια ή γραμμικη. Αυτο με πολλα παραδειγματα και σχηματα και οχι με θεωρητικες μεθοδους.
2) Δειχνω οτι οταν η συναρτηση x(t) δεν ειναι ευθεια ή γραμμικη, οταν παιρνουμε άλλο Δt,τοτε και το Δx/Δt,βγαινει άλλο.Και αυτο με παραδειγματα και σχηματα,με την πιο καταλληλη συναρτηση για αυτο,που ειναι η x=t^2.
3) Tους δειχνω με σχηματα και με παραδειγματα,οτι οταν το Δx ολο μικραινει και μικραινει,τοτε το πηλικο Δx/Δt πλησιαζει σε καποιον αριθμο που ειναι η στιγμιαια ταχυτητα την στιγμη t0.Ειναι αυτη που δειχνει το κοντερ του αυτοκινητου. Μία τετοια διαιρεση κανει.
4) Toυς εξηγω οτι δεν γινεται να μικρυνουμε το Δx τελειως διοτι δεν μπορουμε να διαιρεσουμε με το μηδεν,αλλα οσο πιο πολυ το μικραινουμε,τοσο πιο μεγαλη ακριβεια εχουμε,και ετσι σταματαμε σε καποιο σημειο που η ακριβεια μας ικανοποιει.
5) (Μεχρι τωρα δεν εχουμε πει τιποτα για ντε. Εχουμε γραψει μονο δέλτα.)Ποια ειναι τοτε η στιγμιαια ταχυτητα; Ειπαμε ποια ειναι αλλα πως την συμβολιζουμε; Tην συμβολιζουμε dx/dt. Τι ειναι το dx/dt; Eιναι ενα συμβολο,ολοκληρο οπως το βλεπετε. Δεν ειναι κλασμα με αριθμητη το dx και παρανομαστη το dt. Δεν θα μας αποσχολει προς το παρον τι ειναι το dx μόνο του και τι ειναι το dt μόνο του.Θα τα μαθουμε σε μεγαλυτερες ταξεις.Αντιμετωπιζουμε λοιπον το dx/dt σαν ενα συμπαγες συμβολο οπως λενε οι μαθηματικοι.(Εκφραση που δεν αρεσε και παρα πολυ του Γιάννη 🙂 )
Aυτα ειναι τα βηματα που ακολουθω εγω στην ταξη για να περασω απο το Δx/Δt στο dx/dt. Εκιμω οτι κανω δραστική εκλαικευση και απλοποιηση,συντομη,φιλικη στο ακροατηριο,χωρις να λεω κατι λαθος και χωρις να τρομαζουν τα παιδια. Αν δεχθω καποια ερωτηση απο καποιον Σπύρο Τερλεμέ ξερω τι να απαντησω δεν τα εχω στο μυαλο μου λάθος.
Κανενας απο το Ακροατήριο μου δεν εφυγε Διονύση εκτος απο τους οριτζινάλε τουρίστες,που τους ξερεις αφου εισαι στα σχολεια τοσα χρόνια.
Εκτιμω Γιαννη οτι αν εμπαινα στο αεροπλανοφόρο Νίμιτς και γυρνώντας πισω στον χρονο γινομουνα καθηγητης σου οταν ησουνα στο γυμνάσιο θα τα επιανες όλα με την πρωτη και θα ενθουσιαζόσουνα κιόλας. 🙂

Καλημέρα Κωνσταντίνε.
Προτίμησα πάντα άλλη οδό στην αρχή γιατί για το πηλίκο dx/dt δεν διαφέρω από σένα. Δίνεις ιδέες για να γράψω κάτι.

Περιμένουμε Γιάννη αφου οτι γράφεις ειναι πάντα χρήσιμο.

Καλησπέρα μετά από καιρό!
Στο email μου έπεσε το μάτι μου στην ανάρτηση του Κωνσταντίνου και έτσι βρίσκω την ευκαιρία να μπω και εγώ στην ενδιαφέρουσα συζήτηση.
Πολύ χαρακτηριστικός ο τίτλος της ανάρτησης και απόλυτα σωστό ότι το «ντε τε» δεν είναι αποκλειστικά κάτι πολύ μικρό – μπορεί να πάρει οποιαδήποτε τιμή. Πχ το «ντε τε» βρασμού για τα μακαρόνια Στέλλα Νο 7 είναι 8 με 9 λεπτά. Θεωρώ και εγώ ότι το να χρησιμοποιούμε την έκφραση «σε χρόνο ντε τε» για να εκφράσουμε το πολύ σύντομο, «το στιγμιαίο» είναι λάθος που οφείλεται σε κάποια σύγχυση που απορρέει από τον τρόπο γραφής των σχετικών συμβολισμών.
Σχετικά με αυτό δηλαδή τη γραφή των συμβολισμών:

https://i.ibb.co/tPMN2Rc7/1779036510-8508.jpg

Kαλησπερα Μανωλη και σε ευχαριστώ για το σχόλιο. Αυτες οι εκφρασεις εχουν σχεδον περασει στα επισημα ελληνικα χωρις να ειναι ομως σωστες επιστημονικα. Αυτος ο Ανθρωπος λεει εκπεμπει θετικη ενέργεια. Tρεχα γυρευε δηλαδή 🙂

Καλησπέρα Κωνσταντίνε
Έτσι είναι
Βέβαια
Για την έκφραση «θετική ενέργεια» είμαι κατά κάποιο τρόπο πιο συγκαταβατικός μια και έχει να κάνει με αυτό που λέμε θετική αύρα – κάτι που όταν το έχει κάποιος καθιστά την παρουσία του «ευχάριστη» ή μάλλον αντίστροφα όταν κάποιου η παρουσία δημιουργεί ευχάριστη αίσθηση λέμε ότι έχει θετική αυρα. Για κάποιο λόγο έχει επικρατήσει γλωσσικά το θετικό να ταυτίζεται με αυτό που προσδίδει κάτι καλό. Λέμε θετική συνεισφορά, θετικό αποτύπωμα … Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με το δεξιά λέμε (όχι εγώ) να έρθουν όλα δεξιά, all right που λένε και ο Άγγλοι.
Το «ντε τε» όμως θεωρώ ότι πρέπει να το αφήσουμε στην ησυχία του. 

Κάτι αντίστοιχο Θοδωρή…

Όταν τα παιδιά δραπετεύουν… (Με αφορμή το τραγικό συμβάν στην Ηλιούπολη)

Tο τραγικό γεγονός της Ηλιούπολης, όπου δύο δεκαεπτάχρονα κορίτσια έπεσαν από τον έκτο όροφο πολυκατοικίας, δεν προσφέρεται για εύκολα συμπεράσματα. Μόνο για σιωπή, ενσυναίσθηση και σκέψη.

Πέρα από τα γενικά που θα μπορούσαμε να πούμε,
συμφωνώ στο ότι ” το γεγονός δεν προσφέρεται για εύκολα συμπεράσματα”.
Μακάρι οι “σχετιζόμενοι” γονείς, σχολείο, φίλοι και ευρύτερο περιβάλλον
να “καταθέσουν”… ενσυνείδητα …

Την εποχή που πήγαινα σχολείο, δεν ήταν της μόδας οι πολλές ξένες γλώσσες, τα αθλήματα σε επίπεδο πρωταθλητισμού, τα ωδεία με το στανιό, οι διαγωνισμοί αριστείας και οι ατέλειωτες εξωσχολικές δραστηριότητες. Τελειώναμε το σχολείο και ξεδίναμε στις αλάνες. Βλέπαμε αρκετά τους γονείς μας και είχαμε περισσότερο χρόνο για κουβέντες μαζί τους. Οι αλάνες δεν υπάρχουν σήμερα, οι τωρινοί γονείς εργάζονται εντατικότερα, δεν έχουν πολύ χρόνο για τα παιδιά τους και ίσως πιστεύουν ότι αυτό μπορεί να αναπληρωθεί με εξοντωτικά εξωσχολικά προγράμματα. Γονείς θυμηθείτε τη δική σας εφηβεία, χαμηλώστε τις υψηλές προσδοκίες σας, σκύψτε στα παιδιά σας, αφιερώστε τους χρόνο, ακούστε τι έχουν να σας πουν και διαβεβαιώστε τα ότι είστε μαζί τους σε κάθε περίπτωση.

Αυτή η παθογένεια των Πανελληνίων εξετάσεων… Από τότε που ήμουν μαθήτρια, το ίδιο κακό. Τόσα χρόνια μετά, το ίδιο στρεσογόνο σύστημα για τα καημένα τα παιδιά. Είμαστε στο 2026 και ακόμα δεν έχει αλλάξει τίποτα απο τοτε που ήμουν μαθητρια.
Θυμάμαι ακόμη οταν εδινα Πανελλήνιες να έρχεται ο γιατρός στο 26ο Λυκειο για μένα και να μου συστήνει να εγκαταλείψω την εξεταση, γιατί ήμουν σε άθλια κατάσταση. Κι όμως έμεινα να γράψω τις εξετασεις βλεπετε διαβαζα 3 χρονια και εκανα εντατικα φροντιστήρια 3 χρονια για εκεινη την μερα και ας ημουν μονον 17 χρονων . Οι επιτηρητες θυμαμαι σαν χθες είχαν γυρίσει το θρανίο παραλληλα στον τοιχο ώστε να ακουμπάω το κεφάλι μου, τόσο χάλια ενιωθα. Τόσα χρόνια μετά, θυμάμαι ακομη το στρες εκεινων των ημερων σαν να εγινε χθες.
Δεν είναι φυσιολογικό ένα εκπαιδευτικό σύστημα να συνδέεται με τοση πιεση. Θα έπρεπε το σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια να έχει αλλάξει εδώ και δεκαετίες.

Καλησπέρα σε όλους. Έχω εκφράσει επανειλημμένα την αντίθεση μου στους διαγωνισμούς, αριστεία, βραβεία κλπ.
Θα συμφωνήσω απόλυτα με αυτό που γράφει η Τίνα στο τέλος:
“Τόσα χρόνια μετά, θυμάμαι ακομη το στρες εκεινων των ημερων σαν να εγινε χθες.
Δεν είναι φυσιολογικό ένα εκπαιδευτικό σύστημα να συνδέεται με τοση πιεση. Θα έπρεπε το σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια να έχει αλλάξει εδώ και δεκαετίες.”

Η πιο επικίνδυνη ιδέα που μπορεί να ριζώσει μέσα σε έναν έφηβο λίγο πριν από τις εξετάσεις είναι αυτή:
ότι οι τρεις ώρες ενός γραπτού θα αποφασίσουν οριστικά την αξία του ως ανθρώπου.
Και όμως, τίποτε δεν είναι πιο ανακριβές από αυτό.
Οι Πανελλήνιες είναι σημαντικές. Πολύ σημαντικές.
Ανοίγουν δρόμους, δημιουργούν ευκαιρίες, επηρεάζουν επιλογές.
Αλλά δεν είναι ούτε δικαστήριο ζωής ούτε μέτρο ανθρώπινης αξίας.
Ένα γραπτό μπορεί να αποτυπώσει ένα μέρος της προετοιμασίας ενός μαθητή σε μια συγκεκριμένη ημέρα και σε συγκεκριμένες συνθήκες. Δεν μπορεί να μετρήσει το θάρρος του, την καλοσύνη του, τη δημιουργικότητά του, την επιμονή του, τη φαντασία του, την ευαισθησία του, την ικανότητά του να αγαπά, να συνεργάζεται, να ξανασηκώνεται όταν πέφτει. Και συχνά, αυτά είναι που καθορίζουν τελικά μια ζωή πολύ περισσότερο από έναν βαθμό.
Υπάρχουν άνθρωποι που αρίστευσαν και αργότερα χάθηκαν μέσα σε μια ζωή χωρίς χαρά ή νόημα. Υπάρχουν και άνθρωποι που δεν πέτυχαν ποτέ στις εξετάσεις που ονειρεύονταν, αλλά βρήκαν αργότερα τον δρόμο τους, δημιούργησαν, αγάπησαν, εξελίχθηκαν, πέτυχαν με τρόπους που στα δεκαοχτώ τους δεν μπορούσαν καν να φανταστούν.
Στα δεκαεπτά ή στα δεκαοχτώ, όμως, όλα μοιάζουν απόλυτα.
Μια αποτυχία μοιάζει αιώνια.
Μια χαμηλή βαθμολογία μοιάζει σαν να σβήνει το μέλλον.
Αυτό είναι το ψέμα που πρέπει να σπάσουμε.
Γιατί η ζωή δεν εξελίσσεται γραμμικά.
Δεν χωρά σε μία εξέταση, σε ένα μηχανογραφικό ή σε μια σχολή.
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει στα δεκαοχτώ του ποια πορεία θα τον οδηγήσει τελικά στην πληρότητα. Πολλοί αλλάζουν επάγγελμα, ενδιαφέροντα, όνειρα, χώρες, κατευθύνσεις. Πολλοί ανακαλύπτουν αργότερα δυνατότητες που ούτε οι ίδιοι ούτε οι καθηγητές τους είχαν δει τότε.
Και κάτι ακόμη που σπάνια λέγεται στους μαθητές:
Δεν χρειάζεται να αποδείξετε μέσα σε τρεις ώρες «τι αξίζετε».
Η αξία σας υπάρχει ήδη, πριν μπείτε στην αίθουσα.
Οι εξετάσεις αξιολογούν επιδόσεις, όχι ανθρώπους.
Ένας κακός βαθμός μπορεί να σημαίνει χιλιάδες πράγματα: άγχος, εξάντληση, φόβο, ατυχία, πίεση, ένα κακό πρωινό, μια στιγμή μπλοκαρίσματος. Δεν σημαίνει ότι «δεν αξίζεις», ούτε ότι «δεν έχεις μέλλον».
Και ίσως χρειάζεται να ακουστεί πιο καθαρά και αυτό:
Το να ζητήσει ένας μαθητής βοήθεια δεν είναι αδυναμία.
Είναι ωριμότητα.
Αν κάποιος νιώθει ότι καταρρέει, ότι δεν αντέχει την πίεση, ότι όλα σκοτεινιάζουν, δεν χρειάζεται να το περάσει μόνος του. Να μιλήσει. Σε γονέα. Σε φίλο. Σε καθηγητή. Σε ψυχολόγο. Σε γιατρό. Σε οποιονδήποτε ασφαλή άνθρωπο.
Γιατί οι πιο επικίνδυνες σκέψεις δυναμώνουν μέσα στην απομόνωση και στη σιωπή.
Και ίσως η πιο σημαντική φράση που χρειάζεται να ακούσει κάθε υποψήφιος είναι αυτή:
Η ζωή σου είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη από τις εξετάσεις σου.
Οι Πανελλήνιες κρατούν λίγες μέρες.
Η ζωή κρατά δεκαετίες.
Και μέσα σε αυτές τις δεκαετίες θα υπάρξουν άνθρωποι που θα σε αγαπήσουν, στιγμές που θα σε αλλάξουν, ευκαιρίες που σήμερα δεν μπορείς ούτε να προβλέψεις.
Καμία βαθμολογία δεν έχει το δικαίωμα να σου στερήσει όλα αυτά.

Το γράμμα ενος πατέρα.

«Μπράβο που απέτυχες»https://www.lifo.gr/now/greece/mprabo-poy-apetyhes-gramma-enos-patera-ston-gio-toy-gia-tis-panellinies

Καλησπέρα συνάδελφοι. Θλίψη για τα παιδιά!
Θα συμφωνήσω με το Διονύση. Το στρες των εξετάσεων είναι πραγματικό, αλλά δεν είναι ποτέ ο μόνος παράγοντας σε μια αυτοκτονία.
Οι εξετάσεις από μόνες τους δεν προκαλούν αυτοκτονίες. Η αλλαγή του εξεταστικού συστήματος δεν θα εξαφανίσει τον κίνδυνο. Θα σταματήσει η πίεση από την οικογένεια; Οι κοινωνικές προσδοκίες; Οι ψυχικές διαταραχές, που δεν εντοπίζονται έγκαιρα ή κρύβονται από την οικογένεια;

Στο σχολείο μου έρχεται μια φορά τη βδομάδα ένα κοριτσάκι – ψυχολόγος που πάει σε 5 σχολεία, χωρίς ιδιαίτερη εμπειρία. Ποιον να υποστηρίξει; Οι γονείς των υποψηφίων δεν πατάνε πλέον στο σχολείο, να συζητήσουν με εμάς, που έχουμε τα παιδιά τόσες ώρες. Έρχονται μόνο για να δικαιολογήσουν απουσίες…
Πόσοι από τους γονείς χρειάζονται βοήθεια από ειδικούς; Ποιο κοινωνικό κράτος υπάρχει για να την παρέχει;

Προσυπογράφω την ανάρτηση του Διονύση κοιτάζοντας προς τα πίσω τα δικά μας χρόνια.

Καλησπέρα σε όλους.
Ειναι τραγικο το περιστατικό και δυστυχώς δεν ειναι το μοναδικό. Πολλα συμβαίνουν αλλα δεν φτανουν ολα στα αυτιά μας. Πριν λιγο καιρο συνέβη ενα ακομη τραγικο περιστατικό εντος σχολείου. Καθηγητές και μαθητες σε σοκ…
Προφανως και δεν κρίνονται ολα απο τις πανελλήνιες. Θα συμφωνησω ομωςυ με τον Αποστόλη. Είναι πιο βαθιά τα προβλήματα. Οι γονεις δεν εχουν επικοινωνια και πολλες φορες δεν ξερουν τα παιδια τους. Τα παιδια κουβαλανε μεγαλο φορτιο και επωμίζονται πολλα πράγματα να κάνουν απο μικρη ηλικία.

Ο Νίκος Πασσάς, καθηγητής Εγκληματολογίας και Ποινικής Δικαιοσύνης, γράφει στο NEWS 24/7 με αφορμή το τραγικό περιστατικό στην Ηλιούπολη.

“Η φράση μιας από τις δυο κοπέλες από την Ηλιούπολη, όπως αποτυπώθηκε στο σημείωμά της πριν από την δυσβάσταχτη τραγωδία, δεν είναι μόνο μια προσωπική κραυγή απόγνωσης. Είναι μια φράση που μας εκθέτει όλους, επειδή φωτίζει με τον πιο σκληρό τρόπο ένα συλλογικό αίσθημα εγκατάλειψης, ανασφάλειας και απώλειας νοήματος που αγγίζει σήμερα πολλούς νέους ανθρώπους.

Το άρθρο

https://en.wikipedia.org/wiki/Youth_suicide

“….υπάρχει τα τελευταία χρόνια μια σταθερά υψηλή αλλά υπο-αναφερόμενη «επιβάρυνση» αυτοκτονιών στην Ελλάδα, με περίπου 400-500 θανάτους ετησίως.

Πιο συγκεκριμένα, από το 2021 έως το 2025, παρατηρήθηκε αύξηση 31,6% στο σύνολο των περιστατικών αυτοκτονικής και αυτοτραυματικής συμπεριφοράς παιδιών και εφήβων, ενώ «ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η υπερεκπροσώπηση των κοριτσιών».

Συνέχεια

“….Η αίσθησή μου είναι ότι η όλη συζήτηση, με τον τρόπο και με τους όρους που διεξάγεται, βαρύνει δυσανάλογα έναν θεσμό ο οποίος παρά τις εγγενείς και πασιφανείς παθογένειές του και παρά την απαξίωση και την υπονόμευση του δημόσιου πανεπιστημίου, έχει βοηθήσει μέσα στις δεκαετίες κόσμο και κοσμάκη να εξελιχθεί, να ανελιχθεί, να «ανοιχτεί» κοινωνικά, διαφεύγοντας από την ταξική του μοίρα…..”

Συνέχεια